Marieke blogt en doet duizend en een dingen

Ken je de verhalen van Duizend-en-een-nacht? Of nou ja, een paar ervan? Alladin en de wonderlamp, Ali Baba en de veertig rovers, zoiets allemaal. Ja, sprookjes zijn geweldig. Onze school kun je een beetje met een sprookje vergelijken, zie mijn Sprookjesblog. En ken je dat gevoel dat je heel veel dingen tegelijkertijd doet? De ik-moet-nog-duizend-en-een-dingen-doen? Precies dat heb ik nu ook.

 

Afbeeldingsresultaat voor duizend en een nacht

Als eerste heb ik afspraken met experts. Duits, Filosofie, Wiskunde en ga zo maar door. Daar krijg ik dan ook opdrachten voor. Geen huiswerk, ik maak die opdrachten gewoon op school. Een wekelijkse bijeenkomst is er om de antwoorden te bespreken en vragen te stellen. Best wel handig bedacht, toch? 

Daarnaast heb ik dinsdag mijn meeloopdag bij ARS Printmedia, de drukkerij. Daar heb ik erg veel zin in, ben heel nieuwsgierig wat ik allemaal ga leren. 

Afbeeldingsresultaat voor arsprintmedia

 

Oh, en mijn nieuwe Challenge over vergif! Daar gaat het wat minder mee, als ik eerlijk ben. Tegenwoordig maak ik een weekplanning, iedere maandag. Ik heb allemaal dingen ingepland, uiteraard met een bepaalde tijd. Alleen kom ik er dan achter dat ik toch wat meer tijd nodig heb dan ik eerst dacht. Dus ligt mijn Challenge een beetje achter op schema. Op het moment ben ik bezig een mail te sturen naar het antigifcentrum, ik hoop dat zij me kunnen helpen. Ik hou je op de hoogte. 

En natuurlijk schrijf ik nog steeds. Daar krijg ik hulp voor van buitenaf, heel interessant allemaal. En ik zal binnenkort eens even met Een ouder blogt praten. Even zien of we eens een blog kunnen maken over de Agoriaanse Taal. 

Misschien heb je gemerkt dat mijn blogs tegenwoordig wat korter zijn. Ik heb ook meerdere dingen te doen, om precies te zijn Duizend-en-één! 😉 

Tot volgende week!

Marieke blogt over nieuwe Challenges

Tadaa! Ik heb weer een nieuwe Challenge! 

Volgende week maandag ga ik ermee aan de slag. Waarom maandag pas? Een Challenge is er om iets te leren. Dit keer wil ik me focussen op “Time Management” en “Brongebruik”. Dat houdt dus in dat ik wil zorgen dat ik mijn Challenge binnen de deadline haal, oftwel de Planned Start en de Planned End. Daarnaast wil ik het gebruik van bronnen verbeteren. Voorheen heb ik gewoon informatie van een website gehaald, in mijn eigen woorden gezet en that’s it. Nu moet ik er dus op letten en ervoor zorgen dat ik de bron vermeld. Dus even de link pakken, of een foto maken van het artikel in de krant enzovoorts. 

Screenshot 2018-09-20 at 11.39.41

De eindvorm wordt een document met alle verzamelde informatie. Daarnaast wil ik ook een presentatie geven, zodat anderen kunnen leren van wat ik geleerd heb en andersom. En zodat ze me tips en tops kunnen geven, natuurlijk. Met deze doelen in mijn achterhoofd kan ik ook een sterke reflectie maken. Wat heb ik meegenomen van een vorige Challenge, heb ik hier wat mee gedaan en zo ja, wat heb ik geleerd? Wat weet ik voor een volgende Challenge, wat kan ik beter doen en wat kan ik een volgende keer anders doen? 

Oh, de Challenge gaat over Vergif. Deze Challenge is bedoeld voor tussendoor, zodat ik me ook op wat anders kan focussen dan mijn examen. Ik besef nu ook dat er een best wel biologische kant aan deze Challenge zit. Ik wil namelijk graag weten hoe gif werkt en wat het doet in het lichaam. Een uitstapje naar de biologische wereld dus. 

Afbeeldingsresultaat voor vergif

Dan ga ik nu weer verder met Duits. Tot volgende week!

 

Marieke blogt over thuiswerken

Thuiswerken. Het klinkt misschien als iets wat alleen volwassenen doen. Dat staan ze ’s morgen op, ontbijten, trekken zich terug in hun ‘werkruimte’ (vaker een kantoortje of gewoon de bank of keukentafel), blijven daar de hele dag zitten en doen van alles op hun laptop. Allemaal administratie of mails verzenden. Dingen die gemakkelijk thuis te doen zijn, zodat het weer een keer heen en terug naar kantoor rijden scheelt. Goed voor het milieu, zou je kunnen zeggen. Iets wat dus alleen volwassenen doen, thuiswerken.

Afbeeldingsresultaat voor thuiswerken

Niet dus. Verassing, wij op Agora doen het ook. Niet allemaal tegelijk, maar zo nu en dan is er iemand die dat weleens doet. Ik, bijvoorbeeld. Gisteren heb ik de hele dag thuisgewerkt. Dat houdt in dat ik gewoon mijn schoolwerk thuis doe. Waarom zou je dat nou doen? Zit je op zo’n geweldige school, waar je alle vrijheid hebt, ga je alsnog thuis zitten.

Tja, geef daar maar eens een antwoord op. Omdat het thuis altijd fijn rustig is. Omdat het goed is om je dagelijkse sleur te doorbreken. Natuurlijk is onze school fantastisch. Dat wil niet zeggen dat wij geen vast schema hebben. Om 09:00 uur op school, dan een half uur dagstart. Daarna werken aan Challenges, afspraken met experts, pauze, verder werken, lunchpauze, leeshalfuur en dan weer werken. Ons dagelijkse programma. Oh ja, af en toe nog workshops en natuurlijk hebben wij ook gym. Om zo nu en dan eens op een andere werkplek te werken is dan ook geen probleem.

Dat voordeel hebben wij dan weer. Juist omdat wij zo’n vrije school zijn, is dat eigenlijk vanzelfsprekend. Als wij op een andere plaats willen leren, kan dat. Of ergens een meeloopdag of stage geregeld hebben, mogen we gaan. Natuurlijk moeten we dat wel even van te voren zeggen, stel je voor dat iedereen gewoon zomaar wegliep.

Over meeloopdagen gesproken, dinsdag 2 oktober heb ik er weer eentje. Dit keer ga ik naar ARS Printmedia in Roermond. Ik ben heel erg benieuwd wat ik allemaal te zien ga krijgen en ga leren over de drukkerij. Ik zal wat foto’s plaatsen na de meeloopdag. Alvast heel erg bedankt dat ik mag komen!

Dan ga ik nu naar filosofie en zie ik je volgende week weer! 

Afbeeldingsresultaat voor filosofie

Marieke blogt… Nieuw schooljaar

En daar zijn we dan weer! Het sprookje gaat verder. Iedereen is goed uitgerust en gaat weer met frisse moed aan de slag met zijn/haar verhaal. Dit schooljaar is voor ieder sprookjesfiguur anders. Niet alleen omdat je naar het volgende “leerjaar” bent gegaan. Of omdat je een nieuwe coach hebt, en dus ook nieuwe coachgroepgenoten. Omdat je in een nieuw lokaal zit, met een nieuwe werkplaats. Nee, omdat je nu in Community 1 of in Community 2 zit.

sprookjes-300x212

In alle sprookjes zit een levensles. Bij Roodkapje is dat dat je beter op je pad kunt blijven. Assepoester vertelt ons dat het niet uitmaakt wie of wat je bent, er is altijd wel iemand die jou ziet zoals je bent. Sneeuwwitje vertelt ons dat weglopen geen zin heeft. En ga zo maar door. Ieder sprookje is anders, voor iedereen. Ook hier op Agora, de real-life sprookjeswereld. Alle sprookjes in Community 1 gaan gewoon verder zoals we dat van vorige jaren gewend zijn. Er zijn hier en daar wel wat aanpassingen, maar dat straks. In Communtity 2 gaat het niveau van de sprookjes omhoog. Letterlijk. In Community 2 bereid je je voor op het examen. Of, in Agoriaanse Sprookjestaal, je sprookjesbundel. In je sprookjesbundel stop je alle sprookjes die je beleefd hebt. Met die ervaring kun je je mede sprookjesfiguren helpen. 

loesje sprookjes

Daarnaast word je geholpen door experts. Zij bereiden je voor op je examen. Dit kun je nog steeds zelf bepalen. Hoe leer ik? Waar en wanneer leer ik? Welke dingen zijn voor mij nodig om te leren? Hierbij gebruik je de ervaringen uit je vorige sprookjes. Tegelijkertijd maak je nieuwe sprookjes, doe je nieuwe ervaringen op die je toevoegt aan je sprookjesbundel. Dat geldt ook voor Community 1. Je wordt geholpen door experts, je helpt anderen met hun sprookjes en je leert zelf nieuwe dingen. 

Hoe je aan die sprookjes werkt, is een beetje veranderd. Om het simpel te zeggen: door onze Agoriaanse ervaring hebben we de Challenges wat meer uitgebreid. Zo doe je eerst wat vooronderzoek. Wat wil ik leren? Vind ik dit interessant genoeg? In wat wil ik me specifiek verdiepen? Wat wordt mijn eindproduct? Op deze manier voorkomen we dat we het sprookje halverwege niet meer leuk vinden en ermee ophouden. Ook is het de bedoeling dat we nu thuis vertellen waar we mee bezig zijn. Hebben onze ouders nog tips of tops? Enige bruikbare feedback? Dan krijgen we een preperation gesprek. Leg duidelijk aan je coach uit wat je wilt gaan doen. En dan… aan de slag!

disney-7-dwarfs

Omdat we net zo’n anderhalve week kennismaking achter de rug hebben, ben ik nog niet begonnen met nieuwe Challenges. Wel heb ik nog steeds mijn BeroepenChallenge, meer daarover volgende week! 

COMMUNITY-SENSE

DE EERSTE WEEK ZIT EROP! Schooljaar 2018-2019 is gestart! Met 260 leerlingen. En waar ik mij in de vorige blog nog afvroeg hoe dat dan allemaal logistiek moest; nu weten we het! Agora is verdeeld over twee verdiepingen – voorlopig– om door te kunnen ontwikkelen op zowel de challenges van de jongerejaars als ook te kunnen focussen met de leerlingen die examen doen of zich daarop voorbereiden. Met de experts met name beschikbaar voor de laatste groep.

TOT NU TOE TART AGORA DE SNELLE GROEI ELK JAAR OPNIEUW! Waar ik telkens denk dat de grens bereikt is om de Agora-filosofie te kunnen behouden, gaat Agora gewoon door en gaat mee met de flow! Knap hoor! Ik heb er wel bewondering voor. Ben benieuwd hoe het dit jaar gaat verlopen, en niet alleen voor coaches en leerlingen.

anthony-j-dangelo-anthony-j-dangelo-without-a-sense-of-caring-thereWEET U NOG? DE OPROEP VOOR OUDERPARTICIPATIE? Heeft u ‘m gelezen, de blog van voor de vakantie? Niet? Dan nu stoppen en vooral de laatste alinea’s even lezen. Er zijn genoeg geluiden van ouders die graag meer willen betekenen en participeren. Maar hoe? Vaak wordt de inspiratiesessie dan genoemd waarin je als ouder eigenlijk alles wat je zou willen delen kunt doen op de manier die jij zelf kiest. Maar toch blijkt het lastig!? Vinden de kinderen jouw passie of hobby of wat dan interessant? En hoe ga je dat aanpakken? Bij wie moet je zijn als je wil sparren? Bij wie moet je je melden? En zijn er geen andere ouders die met je mee zouden kunnen doen? Zijn er voorbeelden van sessies?

HET WORDT DUS HOOG TIJD DAT WE ELKAAR ALS OUDERS EENS BETER LEREN KENNEN! Met de groei van de leerlingen groeit natuurlijk ook de groep ouders! Waar de eerste jaren de ouders waarschijnlijk elkaar allemaal kenden, is dat wat moeilijker met een grote community van leerlingen zonder klassen, niveaus, klassenavonden… Dus laten we deze groei ook eens tarten en gewoon op z’n Agoriaans beginnen met een idee voor de eerste community-avond: met, voor en door ouders! En met hulp van onze kinderen!  We starten met kennismaking op 12 september voor community 1. Daar zitten immers ook ouders die net nieuw op Agora zijn in tegenstelling tot de ‘oude rotten’ in community 2. En met de ervaringen van de 12egaan we door met community 2.

EEN NETWERK VAN MEER DAN 500 OUDERS! In de commerciële wereld lik je daar je vingers bij af! Zoveel mensen die onderling ieder hun eigen werk, hobby, passie en ga zo maar door hebben. Enig idee hoe RIJK wij als Agora zijn met dit enorme netwerk? Dus hoog tijd dat we dat toegankelijker en doorzichtiger met elkaar gaan maken. Door elkaar persoonlijk te ontmoeten en vastgelegd in een soort van Facebook, maar dan gericht op netwerken voor de kinderen.

UW KIND IS DE TOEGANG TOT UW NETWERK! Want het is als kind toch gemakkelijker om aan een van je medeleerlingen te vragen of je vader of moeder iets voor je kan betekenen, dan dat je toch die vreemde meneer of mevrouw moet bellen of mailen. Dus… ook zichtbaar zijn met uw naam, foto en werk, hobbies, passies kan helpen om kinderen te leren netwerken. En daar kan on
s eigen kind mee gaan helpen, om dat inzichtelijk te maken!

overdestreepx_400x400TOCH IETS LENEND VAN HET REGULIERE SYSTEEM is de basis dan de coachgroep van je eigen kind, of kinderen. Laten we eens kennismaken met elkaar in deze samenstelling. Dat gaan we dan dus doen op 12 september, op de eerste community-avond van community 1. Een soort van ‘klassen-avond’ van alle coachgroepen van community 1 waarin we het dan niet over de kinderen, maar over de ouders hebben. Op z’n Agoriaans natuurlijk, want we gaan niet gewoon in een kringetje zitten. Graag praten we dan ook verder over de inspiratiesessies en meer ideeën die bij u leven om te kunnen participeren. Hoe en wat, dat merkt u wel op de community-avond van 12 september. Ik hoop van harte dat u allemaal komt! Startend met een hapje en een drankje om 17 uur om u over de streep te trekken rechtstreeks van uw werk naar Agora te komen deelnemen in de community! Dus wees welkom, wordt geïnspireerd en participeer!

Keuze-stress?

SOMS IS HET LEVEN VAN EEN BLOGGENDE AGORA-OUDER MOEILIJK… En dan heb ik het niet over het uitleggen van de school waar je kind naartoe gaat. Ik heb het over de FLOW die een Agora-ouder kan ervaren en die ook ‘gestroomlijnd’ mag worden. Dat je zoveel ideeën in een keer hebt, dan het moeilijk wordt te kiezen. Keuzestress dus!

creatieve mensenINSPIRATIE EN CREATIVITEIT kennen geen grenzen. Ze zeggen niet voor niks ‘Creatieve mensen hebben rommel, maar hebben overal ideeën liggen’. We hoeven onze kinderen niet vreemd aan te kijken als ze niet goed weten wat ze moeten gaan doen. Soms denken we dat ze ‘niks’ doen, of niet ‘doorpakken’. Maar… het kan ook net zo goed zijn dat ze gewoonweg niet kunnen kiezen?! Er is namelijk zo ontzettend veel te kiezen. Zoveel wat leuk lijkt! En maak dan maar eens de ‘juiste’ keuze!?

IK HEB AL ZO’N MAAND LANG VERSCHILLENDE CONCEPTEN LIGGEN VOOR MIJN BLOG… en ik kan niet kiezen waarover ik het wil hebben. Over de berichten in de media over Agora, over de eerste examens, over de community-avonden, of alles wat weer doorontwikkeld gaat worden bij Agora… pfff. Resultaat: tot nu toe nog niks. Dus ik ga gewoon niet kiezen! En laat ik van alles de revue passeren wat mijn aandacht heeft getrokken met een vooruitblik voor het nieuwe schooljaar! Een iets langere blog als ‘zomereditie’. Neemt u hem vooral mee op vakantie, het laatste deel ervan dan, want dat gaat over U!

ALS EERSTE: DE BEELDEN EN WOORDEN IN DE MEDIA. Is het u ook opgevallen? Foto’s of films in de media laten graag beelden zien van kinderen die ‘hangen’. De bank of stoel wordt niet gebruikt zoals ergonomisch ontworpen en arbotechnisch bedoeld, maar de kids op de foto zitten met de benen over de leuning, voeten op de bank, onderuitgezakt met een voet op de bank en benen over elkaar en een notebook ergens… De voeten kunnen trouwens ook op tafel liggen. De Agoriaanse hangjongere…

WAT ROEPT ZO’N BEELD OP BIJ IEMAND DIE AGORA NIET KENT?  “Die doet toch niks?”  We vergelijken het stiekem in ons achterhoofd met de keurig rechtop zittende leerling in het klaslokaal van de reguliere school die zijn ogen richt op de leerkracht voor de klas. De fundering van het ‘oude’ systeem. En we nemen dan aan, dat deze met zijn aandacht is bij wat
de leerkracht vertelt maar is dat zo?

48518342-woorden-hebben-de-machtMET WOORDEN ALS ‘GELOVEN, IDEE, DURVEN, PROBEREN EN IDEALE WERELD’ wordt Agora beschreven. Terwijl de verwoording van het reguliere systeem doorspekt is met feitelijkheden over toetsen, niveaus, vakken, vaktermen. Stukken tekst als ‘moet ze ineens huiswerk maken – deed ze vroeger nooit’, ‘saaie teksten en jaartallen’  en ‘de lakmoesproef’ vertellen mij als lezer weinig over Agora, maar veel over het reguliere systeem.

HOE ANDERS IS DE BLOG GESCHREVEN IN HET ENGELS OVER AGORA: ‘Burn down your school and don’t build a new one’ **  Het is een interview met Sjef Drummen. Vanaf het begin wordt je als lezer meegenomen in een nieuwe wereld, eentje die recht doet aan ‘onderwijsvernieuwing’.  Niks vanuit een referentiekader ‘regulier’, maar puur de beschrijving van wat Agora is! Als je als lezer onbekend bent met Agora wordt je aandacht getrokken door de titel, je start met lezen, je fronst je wenkbrauwen, ervaart een kriebelend onwennig gevoel in je onderbuik als je leest en je bent verbaasd. Langzaam zak je onderuit op de bank tijdens het lezen van het artikel, je legt je benen over elkaar en zet een voet op de bank en leest geconcentreerd door…. onderuitgezakt! Kortom: het wordt tijd voor meer van dit soort artikelen die uitgaan van Agora en niet van een vergelijking met een regulier systeem! En daar hoort een Agoriaanse begrippenlijst bij! Dus Marieke blogt… dat moeten we toch eens doen in het nieuwe schooljaar

EEN ANDER PUNT, DE WONDERE WERELD VAN AGORA! Als ik een van de belangrijkste tastbare kenmerken van Agora mag opnoemen, dan is het de (inrichting van de) fysieke ruimte! Al bij mijn eerste binnenkomst in het gebouw van Niekée was er de drang om verder de school in te lopen en te ontdekken en het deel waar Agora toen zat vond ik geweldig. Zo’n ruimte waar je om je heen blijft kijken. En waar voor verschillende doelen een ‘hoekje’ te vinden is! Je leeromgeving moet verwonderen, je inspiratie geven, ruimte geven om met elkaar samen te werken en elkaar te helpen, je moet er rust kunnen vinden en actief kunnen zijn door iets te maken, iets te doen en met vallen en opstaan te leren. Je moet je je er thuis voelen!

NIET ALLEEN DE REGULIERE SCHOLEN, maar ook veel werkplekken zijn doorsnee grijs, zwart, houtkleur met ergonomisch verantwoorde afgestelde bureaus en stoelen. Daar heb ik ook aan gezeten, met als resultaat RSI-klachten door het ‘vastzitten’ in die verantwoorde houding. Ik heb het sowieso niet zo op die fantasieloze werkplekken. Ook flexibele werkplekken waren niet zo mijn ding; je had een locker, een altijd-veel-te-zware tas en de keuze uit diverse plaatsen met glazen wanden om te gaan zitten aan altijd nog verantwoord kantoormeubilair. Begrijp me niet verkeerd, veel mensen zullen er wel bij varen, maar ik niet.

schommelen-2600-meter-hoogte-607x453IK HOU WEL VAN IETS AFWIJKENDS. Mijn eerste werkplek was een enorme ruimte met een grote maquette waar speciaal voor mij een tafel in geplaatst was. En dat was het… In een volgende baan had ik alles standaard grijs. Vaak zette ik er dan ook een vaas met bloemen neer en hing er iets persoonlijks kunstzinnigs aan de muur voor wat meer kleur. Toen ik mocht thuiswerken vond ik het werken aan de keukentafel met de muziek aan het fijnste. En dat alles zonder RSI-klachten. Ook tijdens de flexibele werkplekken en kantoortuinen vond je mij toch nog op plekken die eigenlijk niet bedoeld waren om te werken; de vergaderkamer met een hele grote houten tafel, de keukencorner in een hele grote ruimte. Alles waar het maar niet standaard was, waar ik het gevoel van ruimte kon ervaren en er een aangename beweging en rumoerigheid om mij heen was. De beste manier om geconcentreerd te werken of geïnspireerd te raken.

HET SOUTTERRAIN WAS HET MARKTPLEIN  van Agora dat kon groeien tot 60 leerlingen. Overzichtelijk en prikkelend tegelijkertijd. Vorig jaar zaten de coachgroepen in een grote L bij elkaar op de tweede verdieping, aaneengesloten. En dit jaar met de groei naar 160 leerlingen is de helft van de tweede verdieping voor Agora, onderbroken door een aantal lokalen. Ik ben wel nieuwsgierig hoe dit gaat lopen in het nieuwe jaar met meer dan 250 leerlingen. Die combi van Harvard University, een boeddhistisch klooster, een atelier, een marktplein en de Efteling vind ik een absolute must! Ik hoop dat het met de groei van het aantal leerlingen absoluut behouden kan worden. Anders dan toch maar: ‘burn down your school and don’t build a new one!’ Een oude loods kan toch net zo goed? Of in een fabriek waarin vroeger gresbuizen gemaakt werden?

trots als pauwWAT AL EEN TIJD ALLE AANDACHT KRIJGT ZIJN DE EXAMENS VAN AGORA! Met nog niet zo lang geleden landelijke aandacht bij Nieuwsuur met de mooie eindresultaten! Trots daarop… of liever gezegd FIER! Super dat die aandacht er is! Ik krijg alleen kromme tenen bij oneliners die op de voorgrond komen te staan als: ‘ik wist eigenlijk niet hoe ik examens moest maken!’ Ook hier geldt weer: vergelijking met regulier staat zo centraal in het verhaal. Het zou zo mooi zijn als er een oneliner komt als: ‘Zonder vijf jaar zwoegen en blokken mijn Havodiploma gehaald!’ en dat we antwoord geven op de vraag of kinderen examens kunnen maken: ‘Nee, natuurlijk niet! Agoriaans leren is niet gericht op het voldoen aan extern geformuleerde resultaten in een toets, maar werkt vanuit intrinsieke motivatie. En intrinsieke motivatie is veel sterker dan externe beloning! Dus kunnen voldoen aan de externe beloning van eindtermen doen we zo laat mogelijk in de ontwikkeling van onze leerlingen. En, zonder het ‘in de gaten te hebben’. Ach, wellicht volgend jaar?

ALS ALLERLAATSTE: VOORBEREIDEN VOOR HET NIEUWE JAAR! Onze kinderen gaven het ook al aan in de laatste weken; het toewerken naar de afronding van het schooljaar en de voorbereiding voor het nieuwe jaar. Hoe deel je meer dan 250 kinderen in in coachgroepen, hoe behoud je de community-sense en blijft het wel bestuurbaar? Wat doe je met alle ervaringen van afgelopen jaar met de eerste examenkandidaten. Er is hard gewerkt door de coaches om een antwoord te geven op al die vragen en te organiseren dat we 20 augustus weer van start kunnen gaan met een nieuw schooljaar!

DAN KOM IK BIJ EEN BELANGRIJKE VRAAG: HOE ZIT HET MET U? ALS AGORA-OUDER? Bent u tevreden over de wijze waarop u als ouder participeert? Of wilt u misschien meer? Op de community-avond van 25 mei was er een ingelaste ‘praatgroepsessie’ met en door ouders over een aantal onderwerpen waaronder de ouderbijdrage, of beter gezegd, de ouderparticipatie. En dat was erg prettig! We constateerden dat we eigenlijk allemaal heel graag willen participeren maar er nog wat haken en ogen zijn om dat daadwerkelijk te doen. Zoals weten van elkaar wie wat doet als ouders, om geïnspireerd te raken en voorbeelden van elkaar te zien. Of om gewoon samen een sessie te doen. Maar ook, het uit handen nemen van werk dat nu bij de coaches ligt en veel tijd en voorbereiding vraagt, zoals de community-avonden! We vonden het erg betekenisvol (om maar een Agoriaans woord te gebruiken) om dit met elkaar te delen, maar de tijd ervoor was veel te kort. Met een klein groepje enthousiastelingen hebben we de ideeën op papier gezet om als ouders actiever betrokken te worden!

sometimes you needALS U ERGENS ENTHOUSIAST OVER BENT, GEPASSIONEERD, of dat nu uw beroep is of uw hobby of iets heel anders. Als u hand en spandiensten kunt verlenen op een community-avond of bij het begeleiden van leerlingen buiten de deur… Als u structureel tijd beschikbaar heeft om mee te helpen in de informatieverzameling en vastlegging van wat ouders allemaal kunnen. Gewoon een dagdeel beschikbaar zou zijn per week of maand… Bent u trainer of coach? Heeft u een eigen bedrijf? Bent u een BBQ-chef? … Wat dan ook… doe mee volgend jaar!  We gaan er alles aan doen vanuit de ouders om zelf hierin actief mee te kunnen doen. Samen met leerlingen en coaches zijn we Agora, maken we ons eigen netwerk zichtbaar, laten we onze kinderen mee leren door te doen en geven we de coaches volop ruimte om hun focus op onze kinderen te leggen.  Persoonlijk wil ik geen coaches meer met tafels zien slepen op een community-avond, maar vooral leerlingen en ouders. En dat kan heel goed met zo’n grote groep ouders!

DUS: ALS NU UW HART SNELLER GAAT KLOPPEN en de ideeën zomaar in u opborrelen… hou dat vast, pak een vel papier en schrijf op wat u zou willen doen! Ervaar de flow en creativiteit van een Agoriaanse ouder die vrijheid krijgt om actief mee te doen op de school van zijn of haar eigen kinderen! De mogelijkheden zijn in principe … eindeloos! En bent u gewaarschuwd! Het kan leiden tot keuzestress…. Neemt u dat papiertje maar mee op vakantie! Filosoferen daarover kan heel goed op een terrasje in de zon! U ontvangt een mail van ons groepje enthousiaste ouders via Agora waarin u concreet al wordt gevraagd om de eerste community-avond actief deel te nemen. En op die community-avond besteden we aandacht aan op welke manieren u verder zou kunnen participeren! Dus, fijne vakantie allemaal –met veel creativiteit en flow – en tot volgend schooljaar!

*How a school should look like – an interview with Sjef Drummen by Lucie Renard, June 15, 2018 – bookwidgets.com

Marieke blogt over sprookjes

er was eens

Er was eens, er was eens een school hier heel dicht in de buurt. Op die school maken alle leerlingen hun eigen sprookje. Ieder hoofdstuk noemen ze een Challenge, een uitdaging. In elk hoofdstuk leren ze nieuwe dingen, die nuttig zijn voor een volgend hoofdstuk. Ze leren samen te werken, elkaar te vertrouwen en respecteren. Ze vormen een team, maar kunnen ook individueel prima werken. En, boven alles, ze zijn gelukkig, omdat ze hun eigen sprookje maken. 

Ieder sprookje is anders, heeft andere hoofdstukken en andere leermomenten. Dat verklaart meteen waarom iedereen uniek is. In sprookjes hoort goed en kwaad, dat ook weerspiegelt wordt in de Challenges. Niet ieder hoofdstuk gaat zoals je dat graag wilt. Want ook al ben je de schrijver van je eigen sprookje, je bepaalt niet wat andere figuren daaraan bijdragen. Voor een deel wel, natuurlijk. Je bepaalt ieder hoofdstuk opnieuw wat je doel is. Of je dat doel haalt, ligt aan jezelf. Daar komt verantwoordelijkheid bij kijken, afspraken nakomen en tactieken toepassen die je in vorige Challenges geleerd hebt. Hoe je dat doet, is helemaal aan jezelf. 

Het gaat erom dat je gelukkig bent. Zoals in ieder sprookje heb je daar ups en downs voor nodig. Het is heel goed mogelijk dat alle sprookjes die je schrijft dezelfde richting hebben. Dan gaat je coach, in sprookjes ook wel bekend als de verteller, je vragen een interessante, uitdagende twist aan je sprookjes te geven. Dat is in het begin even wennen, een nieuwe stijl proberen is altijd spannend. De verteller, ervaren op het gebied van sprookjes, helpt je daarbij. Door tips te geven, ervaringen te delen of een duwtje in de juiste richting weet jij, als sprookjesmaker, precies hoe je je verhaal spannend houd. 

oeps..

Ik bedoel, zie je dit al voor je in een sprookje? Op deze manier houd je het wel zeer spannend…..

Jij bent namelijk niet de enige die de sprookjes beleeft. Als verteller is het belangrijk dat je verhalen gehoord worden. Dat je feedback krijgt, op een manier die je kunt gebruiken voor je volgende sprookje. Het is belangrijk dat je presenteert wat je bezig houdt, wat je al gedaan hebt en wat je nog wilt doen. Dat je tops krijgt van andere sprookjesmakers, tips van vertellers met dezelfde ervaringen en enthousiaste ideeën van andere sprookjesfiguren. Daarnaast is het ook zeer belangrijk dat je je sprookje vertelt, zodat je je communicatievaardigheden verbetert. Jij bent belangrijk, en je sprookje verdient het om gehoord te worden!

wondermooie sprookjes

Dat, mijn lezers en luisteraars, is wat jullie afgelopen jaar hebben gezien op deze blog. Ervaringen van internationale sprookjes, ideeën en uitvoeringen van nieuwe hoofdstukken en bewijs en foto’s van beëindigde sprookjes. Het was heel tof en zeer leerzaam om dit jaar weer de blog van Agora Roermond te schrijven. Ik wil jullie heel erg bedanken voor het lezen van deze blog, de reacties op communityavonden en de stimulatie in de vorm van tips en ideeën. Een publiek, enthousiast zoals jullie, is alles wat een schrijver en blogger wilt hebben.  

Op het moment pauzeert het sprookje hier. Volgend jaar ga ik beginnen aan een heel groot nieuw hoofdstuk: me wat meer richten op mijn eindexamen. Dat zal ik doen door examengerichte Challenges. Ik hoop dat jullie me ook dan weer willen begeleiden in het maken van mijn geweldige sprookje.

Ook bedank ik graag mijn coach en coachgroep, want het was werkelijk een fantastisch jaar. Alle goeds voor het volgende avontuur gewenst jongens!

Thank you card

Een sprookje heeft een eind, al dan niet goed of slecht, maar soms ook pauzes. Want hier op Agora ben je nooit klaar met sprookjes maken. Sprookjes maken is fun, en waarom zou je daar mee stoppen in de vakantie? Nu is het zo dat ik in de zomervakantie geen grote hoofdstukken ga maken, mijn verteller (mijn coach) ook even pauze neemt en ik van jullie verwacht dat jullie op vakantie gaan. Precies ja, op vakantie. Lekker je hoofd leeg maken, en als je terug bent er weer met nieuwe en frisse moed tegenaan gaan. Bedenk wat voor geweldige dingen je hebt gedaan, wat er misschien beter kon en wat je nog wilt doen. Maak een Bucketlist, zou ik zeggen. 😉  Fijne vakantie en tot volgend jaar!

En ze leven nog lang en gelukkig. 

leven nog lang en gelukkig

Marieke blogt op woensdag

Hoi hoi! Ja, ik weet dat het woensdag is. Nee, ik denk niet dat het morgen te hard regent om te bloggen.  😛 Ik had nog een vrije dag over, en ik heb besloten die morgen op te nemen. Ja, ik weet wat ik vorige week gezegd heb, maar als er dingen tussen komen… Niks ernstigs, gewoon een dagje vrij. Heb jij toch ook wel eens zin in?

Zeker als je hard werkt, zoals ik 😉 . De afgelopen weken heb ik vaker getekend. Leuk om te doen, moet je ook eens proberen. Ik zal je laten zien wat ik zoal gemaakt heb:

IMG_20180611_141013 - Edited

IMG_20180618_121638 - Edited

Misschien dat je de onderste herkent: Baymax uit de Disney-film Big Hero 6. Ik houd nogal van Disney. De bovenste is een willekeurige Manga-figuur. 

Heb je de brief van vorige week nog kunnen ontcijferen? Nou, hier komt de oplossing:

Hallo Detectives, 

Dit is jullie codewoord: Aardbei. 

Ga naar de contactpersoon en neem jullie beloning in ontvangst. Succes!

De brief moest wel ontcijferd worden binnen de tijd, en de meeste groepjes is het gelukt. Ik vind het leuk om met geheimschriften en coderingen te werken, en toen ik jonger was speelde ik graag detective of geheimagent. Je weet wel, door de achtertuin sluipen en doen alsof je met je pistool boeven en schurken aan het vangen bent. Wie vond dat nou niet leuk?

Zo kwam ik dus bij het thema familie, en dat was de bedoeling. Erg leuk, ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Ik zou zeggen: zoek een geheimschrift op internet (of maak er zelf een, des te leuker) en ga aan de slag! 

Op traditionele middelbare scholen krijg je een rapport, zo ongeveer drie keer per jaar. Omdat wij fantastisch zijn, hebben wij een eigen manier bedacht. We hebben allemaal vragen gekregen die we moeten beantwoorden. Een evaluatie dus. 
Screenshot 2018-06-20 at 10.25.44 - Edited

Screenshot 2018-06-20 at 10.25.49

 

Dan maakt mijn coach ook een evaluatie, over mij. Dat is dan ons rapport. Omdat wij geen toetsen, SE’s en al dat soort onzin hebben, staan er dus geen cijfers op ons rapport. Ons rapport is multifuntioneel: je reflecteert op jezelf, je beseft wat je eigenlijk allemaal gedaan hebt, je kijkt wat je volgend jaar wilt doen en je verbetert je Nederlands. Vertel me eens: waar heb je eerder zoiets gezien??

Zo, dat was alles wat ik met jullie wilde delen. Volgende week zie je mijn laatste blog van dit schooljaar.

Ja, ik weet het. Dinsdag hebben we een uitje naar Bodyworlds. Ik zal vragen of ik foto’s mag plaatsen, maar ik betwijfel het. We hebben ook nog een coachgroepuitje en een uitje met heel Agora. Oh, en een sportdag. De laatste week zijn we vrij op woensdag, dus dat betekent dat mijn blog volgende week echt de laatste van dit schooljaar is…  :-( 

Tot volgende week! 

Gefeliciteerd! Marieke blogt

Hoera, hoera, hoera! Gefeliciteerd! 

Oh kom op, je weet waar ik het over heb. Doe eens een gok.

geslaagd

Deze afbeelding heb ik ergens van internet gehaald, sorry….

Juist, de eerste eindexamenkandidaten zijn geslaagd!! Ik wil ze graag feliciteren, en ben als mede-Agoriaan heel trots op deze prestatie. En dat mag ook wel, want dit is niet niks. 

Stel je voor: jij hebt twee á drie jaar mogen bepalen hoe je leert. Je hebt jezelf allemaal vaardigheden eigen gemaakt die je op een reguliere school niet krijgt. Samen met experts heb jij je voorbereid om dat ene belangrijke papiertje te halen. En dan doe je eindexamen, terwijl zo’n beetje heel Nederland je op de nek zit. 

Dus, een topprestatie. Niet gek dan ook dat het internet er zo’n beetje vol mee staat. Hier heb je wat voorbeelden:

https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180613_00063964/eerste-geslaagden-agora-roermond

https://www.1limburg.nl/eerste-eindexamenuitslagen-voor-agora-onderwijs-roermond

https://www.nationaleonderwijsgids.nl/voortgezet-onderwijs/nieuws/44207-eerste-lichting-van-onderwijsconcept-agora-deed-eindexamen.html

Nogmaals, dikke proficiat!

you dit it examen

Deze afbeelding heb ik ergens van internet gehaald, sorry….

De resultaten zijn zeer positief, en ook bij mij gaat het goed. Ik heb Duits gekozen als een van mijn examenvakken, en om te kijken waar ik sta heb ik een proefexamen VMBO afgelegd. Gewoon proefexamen, het duurt nog even voor ik echt op examen ga. Ik heb een 8,5 gekregen! Nu is dit nog niet mijn niveau (althans, het niveau waarop ik graag wil afstuderen), maar het bewijst wel dat ik op de goede weg zit. Ook hoera voor mij dus.  :-)

En dan heb ik vanochtend ook dagstart gehad. We hadden als thema ‘Familie’, dus daar moesten we iets bij bedenken. Je hebt vast wel iemand in je familie die je niet snapt. Waarom hij/zij zo onaardig tegen je doet, waarom hij/zij zo afgesloten is of juist zo overdreven uitbundig doet. Vaak is dat moeilijk te ontcijferen, want waarom doet iemand wat ‘ie doet? En, als jong kind, speelde ik graag geheim-agent of detective. Wat ik gedaan heb, is dit: ik heb een brief gemaakt, verschillende geheimschriften genomen en de brieven gecodeerd.
IMG_20180614_120947 - Edited

En, weet jij wat er staat? Laat het me weten als je het ontcijferd hebt! 

Dit was dus mijn dagstart, en ik moet zeggen dat het heel leuk was om te doen. Niet alleen die brieven coderen, maar ook om mijn coachgroepgenoten die brieven zien te ontcijferen. 

En dan heb ik gisteren mijn Reviewgesprek gehad. Over de Challenge “Wat is het meest milieuvervuilend?” Het was heel anders om eens een Reviewgesprek te dóén, in plaats van er eentje bij te wonen. Het ging goed, er waren tops en tips voor de volgende keer. Dus daar kan ik weer mee vooruit. 

Morgen maken we een einde aan het script voor het E-bike project. Een tijdje geleden, dat moet ik wel zeggen, maar het is goed als het afgerond wordt. Weet je nog, we zouden een reclamefilmpje maken voor E-bikes. Ik zeg het nog eens: deze Challenge is NIET van mij. Ik mag eraan meedoen, en ben dus NIET de organisator. 

Volgende week donderdag hebben we een halve dag, wegens werkmiddag voor de coaches. Geen zorgen, mijn blog komt gewoon online.  :-) 

En zometeen heb ik een workshop ‘Netwerken”. Ik ben benieuwd wat ik allemaal ga leren.

Succes met die gecodeerde brief, en tot volgende week!

Marieke blogt over de Gaia Zoo

Ik zeg altijd maar zo, dat is korter dan dierentuin.

Heel flauw, ik weet het. Maar ik vind het geweldig. ;-P 

Zo, ik weet niet of ik het al gezegd heb, maar afgelopen dinsdag en woensdag hebben we internationale gasten ontvangen hier op school. En met internationaal bedoel ik ook écht internationaal. Vanuit de volgende landen waren er mensen aanwezig:

Nederland, België, Duitsland, United Kingdom, Frankrijk, Portugal, Spanje, Noorwegen, Polen, Rusland, United States of Amerika, Colombië, Mexico, Senegal, Indië, Zuid-Korea en Nepal.

Alle mensen die aanwezig waren zijn geïnteresseerd in het (verbeteren van) onderwijs. Op dinsdagmorgen stonden wij (naast mij waren er nog meerdere leerlingen die de gasten mochten begeleiden) klaar om de gasten te ontvangen. Daarna kregen ze koffie en thee, want ja, dat hoort nou eenmaal zo. Ook het korte welkom en een introductie hebben we niet overgeslagen. Daarna kregen onze gasten opnieuw koffie en thee, en VLAAI. Dat is nou eenmaal typisch Limburgs, en erg leuk om gasten van over de hele wereld vlaai te zien eten!

Een rondleiding door Agora en de rest van het gebouw hebben de gasten ook gehad. Nou, dat ze het leuk vonden kan ik je zo ook wel vertellen. Ik ben aan het gebouw gewend en voor mij is het hartstikke normaal, maar alle mensen die hier voor het eerst komen vinden het helemaal geweldig! 

Na de rondleiding kwamen Agorianen met onze gasten praten. Over onze school, natuurlijk, maar ook over het land waar de gasten vandaan komen. En ideeën om onderwijs te vernieuwen kwamen aanbod, evenals dat ze ons -of mij in elk geval- het hemd van het lijf gevraagd hebben. Daarna kregen we een lunch – lekker! – en mochten we naar huis. De gasten hebben nog meer gepraat over onderwijs, maar daar hoefden wij niet bij te zijn. 

En hier leer je best veel van. Niet alleen de visie van anderen op onderwijs, maar ook… Engels spreken! Want ja, Nederlands praten met internationale gasten is natuurlijk niet zo’n top idee. Zo zie je maar weer, Engels leren hoeft dus zeker niet uit boeken!

Gisteren -woensdag- zijn we naar de Gaia Zoo geweest. Ook daar weer: welkom, koffie, thee en vlaai. Toen hebben we een presentatie bijgewoond over het ontstaan van Agora. Best interessant, maar voor mij vooral vanzelfsprekend. Ik, als Agoriaan, wist het meeste van wat er verteld werd eigenlijk al. Maar het is grappig om te zien dat volwassenen, die onderwijs willen veranderen zodat je je eigen leerroute kunt bepalen en niet iedere keer moet zitten en luisteren, allemaal braaf gaan zitten en luisteren naar wat er gezegd wordt! 

Voor de lunch zijn we door de Zoo gelopen. Een aantal keer zijn we gestopt bij een dier om een spel te spelen. Een variatie op “Het verboden woord”. Laten we als voorbeeld de aap nemen. Je moet het dier beschrijven zonder zijn naam te gebruiken.

Dus: dit dier heeft een vacht, vier poten, ik zie ook een staart en een hoofd. Hij beweegt zich over de grond, maar ook in bomen. Enzovoorts enzoverder.

Dat is een andere manier van leren, maar niet de manier die jullie allemaal kennen! Tenslotte zijn we naar de wolven gelopen. Wegens privacy heb ik geen foto’s van de gasten genomen – sorry – maar van de wolven heb ik toevallig wél foto’s!

20180606_123719

20180606_123913

20180606_123756

Deze foto’s zijn dus in de Gaia Zoo gemaakt. 

Na de lunch – lekker! – hebben de gasten een tocht door Kerkrade gemaakt, op de fiets! Ook hier was ik niet bij, maar ik heb wel gehoord dat ze het erg leuk hebben gehad. De gasten blijven nog tot zondag, maar hebben verder geen begeleiding van ons leerlingen nodig. 

I wish you lots of fun and a nice learing-experience!! Oh, and also thank you for your visit, it was really nice to guide you trough those two days!

En dat waren dus twee dagen uit het leven van een Agoriaan! 

Tot volgende week!!