Schrijftalent Agora 2018

Schrijftalent Agora 2018, dé titel die gewonnen kon worden bij de schrijfwedstrijd. En ja, het was een heuse schrijfwedstrijd met een professionele jury: Sandra Bernart! 

Je kent haar misschien wel van haar romans ‘Ik zag Menno’ en ‘Vol van Maan’. Sandra Bernart is een enthousiaste, leuke vrouw, die graag bij ons langskwam om een Masterclass Schrijven te geven. En uiteraard was er nog een opdracht na de schrijfwedstrijd: schrijf een verhaal van maximaal 500 woorden, waar bij de beginzin ‘Hij keek me met wijd op en ogen aan’ is. 

Zo gezegd, zo gedaan. Hieronder zie je mijn verhaal, dat ik voor de wedstrijd heb geschreven. 

Hij keek me me wijd open ogen aan.

Ik keek terug. Er liep een rilling over mijn rug in afwachting van wat hij zou zeggen. Zijn mening was belangrijk voor me, besefte ik. Zeker nu hij niet de eerste was die het zag. Normaal was hij de eerste, en vaak ook de enige, met wie ik dingen deelde. Waarom moest hij ook zo nodig naar Engeland op vakantie? Nu hadden onze ouders het gezien, al mijn klasgenoten en iedereen op de sportvereniging. Iedereen behalve hem.

‘Marcy?’ vroeg hij zacht.

Ik merkte dat hij wat in elkaar gekrompen stond. Zou dat aan mij liggen? Ik bekeek mezelf. Mijn sportschoenen, zwarte joggingbroek en grijze sweater. Een heel contrast met de felle jurkjes die ik in mijn jeugd gedragen had. Automatisch ging mijn hand naar mijn haar, iets wat ik de afgelopen dagen vaak had gedaan. In plaats van het lange, bruin geverfde haar dat ik eerst had, was het nu kortgeknipt. Het was niet gemillimeterd, maar stond in stekeltjes rechtop. Bovendien was het weer zijn oorspronkelijke kleur zwart.

‘Nee,’ antwoordde ik en schudde mijn hoofd. ‘Ellon.’ Hij wist natuurlijk dat dit zou gebeuren in zijn afwezigheid. Ik had hem, als eerste, op de hoogte gebracht. Hij wist ook dat ik anders zou zijn. In ieder geval anders dan hij me kende. Anders dan op de foto’s die we samen hadden gemaakt. Maar ik functioneerde nog steeds hetzelfde. Ik vond nog steeds dezelfde dingen leuk, hield nog steeds van dezelfde sporten. Ik was anders. Maar niet veranderd.

‘Dit is…’ Mijn broer maakte zijn zin niet af. Hij schudde zijn hoofd en bekeek me nog een keer.

Ik voelde hoe het bloed naar mijn wangen steeg. Ik voelde me nooit ongemakkelijk bij hem. Wat was er nu met me aan de hand? Toen begreep ik het: ik was bang dat hij me afwees. De seconden werden minuten. De stilte duurde voort.

‘Eh…’ bracht Anthony uit. ‘Ik…Jij…Wij…Hoe moet ik…Hoe zal ik het…?’

Ik keek naar de vloer. ‘Shit,’ vloekte ik. ‘Waarom moet dit nou zo moeilijk zijn?!’ Opnieuw merkte ik dat mijn stem zwaarder was dan voorheen. Dat was niet het enige. Onbewust streek ik over mijn inmiddels platte borstkas. Daarna, in een geautomatiseerd gebaar, ging mijn hand naar mijn schouder. Als ik zenuwachtig was, plukte ik altijd aan het bandje dat daar zat. Nu voelde ik niks. Met een schok besefte ik dat er ook niks hoorde te zijn. Niet meer.

‘Ellon.’

Ik keek op toen hij mijn naam uitsprak. Mijn ogen ontmoetten de zijne, en ik zag het begrip.

Anthony omhelsde me. ‘Ik hou van je.’  

De uitslag van de wedstrijd is inmiddels bekend. Hieronder kun je die lezen, tegelijkertijd met het Juryrapport. 

De winnaar van de schrijfwedstrijd is iemand die heeft laten zien de fijne kneepjes van het schrijversvak te beheersen, die de dingen die we hebben geleerd tijdens de masterclass zorgvuldig heeft toegepast in het verhaal en daarmee aantoonbaar gegroeid is in het schrijven. Ik zal jullie niet langer in spanning houden: de titel ‘Schrijftalent van Agora 2018’ gaat naar Marieke Peeters!
 

Juryrapport

De emotionele spanning is in dit korte verhaal vanaf de eerste regel voelbaar en wordt vervolgens heel gedoseerd opgebouwd. Ik wil Marieke een groot compliment geven voor haar vlijmscherpe pen en de manier waarop ze dit actuele thema rondom genderkeuzes in een verhaal heeft weten te vangen. 
Ze verstaat de kracht van show, don’t tell. Zonder expliciet te benoemen wat er is gebeurd, ontvouwt het verhaal zich aan de hand van subtiele details. De lezer krijgt beetje bij beetje meer informatie aangereikt om de gevoelens van de ik-figuur te kunnen begrijpen. Marieke weet de emoties goed en geloofwaardig te schetsen.
Het verhaal blinkt uit in originaliteit. Het is een vlot geschreven, gevoelige tekst, die getuigt van schrijverschap. Het is bovendien een warm verhaal met een tedere afloop. Marieke Peeters is een belofte voor de toekomst.
Ja, ik heb de wedstrijd gewonnen! Ik ben er echt heel erg blij mee. En ik ben heel erg benieuwd wat jullie van het verhaal vonden. Laat het me even weten en tot de volgende keer!

No Comments

Post a Comment

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.