Keuze-stress?

SOMS IS HET LEVEN VAN EEN BLOGGENDE AGORA-OUDER MOEILIJK… En dan heb ik het niet over het uitleggen van de school waar je kind naartoe gaat. Ik heb het over de FLOW die een Agora-ouder kan ervaren en die ook ‘gestroomlijnd’ mag worden. Dat je zoveel ideeën in een keer hebt, dan het moeilijk wordt te kiezen. Keuzestress dus!

creatieve mensenINSPIRATIE EN CREATIVITEIT kennen geen grenzen. Ze zeggen niet voor niks ‘Creatieve mensen hebben rommel, maar hebben overal ideeën liggen’. We hoeven onze kinderen niet vreemd aan te kijken als ze niet goed weten wat ze moeten gaan doen. Soms denken we dat ze ‘niks’ doen, of niet ‘doorpakken’. Maar… het kan ook net zo goed zijn dat ze gewoonweg niet kunnen kiezen?! Er is namelijk zo ontzettend veel te kiezen. Zoveel wat leuk lijkt! En maak dan maar eens de ‘juiste’ keuze!?

IK HEB AL ZO’N MAAND LANG VERSCHILLENDE CONCEPTEN LIGGEN VOOR MIJN BLOG… en ik kan niet kiezen waarover ik het wil hebben. Over de berichten in de media over Agora, over de eerste examens, over de community-avonden, of alles wat weer doorontwikkeld gaat worden bij Agora… pfff. Resultaat: tot nu toe nog niks. Dus ik ga gewoon niet kiezen! En laat ik van alles de revue passeren wat mijn aandacht heeft getrokken met een vooruitblik voor het nieuwe schooljaar! Een iets langere blog als ‘zomereditie’. Neemt u hem vooral mee op vakantie, het laatste deel ervan dan, want dat gaat over U!

ALS EERSTE: DE BEELDEN EN WOORDEN IN DE MEDIA. Is het u ook opgevallen? Foto’s of films in de media laten graag beelden zien van kinderen die ‘hangen’. De bank of stoel wordt niet gebruikt zoals ergonomisch ontworpen en arbotechnisch bedoeld, maar de kids op de foto zitten met de benen over de leuning, voeten op de bank, onderuitgezakt met een voet op de bank en benen over elkaar en een notebook ergens… De voeten kunnen trouwens ook op tafel liggen. De Agoriaanse hangjongere…

WAT ROEPT ZO’N BEELD OP BIJ IEMAND DIE AGORA NIET KENT?  “Die doet toch niks?”  We vergelijken het stiekem in ons achterhoofd met de keurig rechtop zittende leerling in het klaslokaal van de reguliere school die zijn ogen richt op de leerkracht voor de klas. De fundering van het ‘oude’ systeem. En we nemen dan aan, dat deze met zijn aandacht is bij wat
de leerkracht vertelt maar is dat zo?

48518342-woorden-hebben-de-machtMET WOORDEN ALS ‘GELOVEN, IDEE, DURVEN, PROBEREN EN IDEALE WERELD’ wordt Agora beschreven. Terwijl de verwoording van het reguliere systeem doorspekt is met feitelijkheden over toetsen, niveaus, vakken, vaktermen. Stukken tekst als ‘moet ze ineens huiswerk maken – deed ze vroeger nooit’, ‘saaie teksten en jaartallen’  en ‘de lakmoesproef’ vertellen mij als lezer weinig over Agora, maar veel over het reguliere systeem.

HOE ANDERS IS DE BLOG GESCHREVEN IN HET ENGELS OVER AGORA: ‘Burn down your school and don’t build a new one’ **  Het is een interview met Sjef Drummen. Vanaf het begin wordt je als lezer meegenomen in een nieuwe wereld, eentje die recht doet aan ‘onderwijsvernieuwing’.  Niks vanuit een referentiekader ‘regulier’, maar puur de beschrijving van wat Agora is! Als je als lezer onbekend bent met Agora wordt je aandacht getrokken door de titel, je start met lezen, je fronst je wenkbrauwen, ervaart een kriebelend onwennig gevoel in je onderbuik als je leest en je bent verbaasd. Langzaam zak je onderuit op de bank tijdens het lezen van het artikel, je legt je benen over elkaar en zet een voet op de bank en leest geconcentreerd door…. onderuitgezakt! Kortom: het wordt tijd voor meer van dit soort artikelen die uitgaan van Agora en niet van een vergelijking met een regulier systeem! En daar hoort een Agoriaanse begrippenlijst bij! Dus Marieke blogt… dat moeten we toch eens doen in het nieuwe schooljaar

EEN ANDER PUNT, DE WONDERE WERELD VAN AGORA! Als ik een van de belangrijkste tastbare kenmerken van Agora mag opnoemen, dan is het de (inrichting van de) fysieke ruimte! Al bij mijn eerste binnenkomst in het gebouw van Niekée was er de drang om verder de school in te lopen en te ontdekken en het deel waar Agora toen zat vond ik geweldig. Zo’n ruimte waar je om je heen blijft kijken. En waar voor verschillende doelen een ‘hoekje’ te vinden is! Je leeromgeving moet verwonderen, je inspiratie geven, ruimte geven om met elkaar samen te werken en elkaar te helpen, je moet er rust kunnen vinden en actief kunnen zijn door iets te maken, iets te doen en met vallen en opstaan te leren. Je moet je je er thuis voelen!

NIET ALLEEN DE REGULIERE SCHOLEN, maar ook veel werkplekken zijn doorsnee grijs, zwart, houtkleur met ergonomisch verantwoorde afgestelde bureaus en stoelen. Daar heb ik ook aan gezeten, met als resultaat RSI-klachten door het ‘vastzitten’ in die verantwoorde houding. Ik heb het sowieso niet zo op die fantasieloze werkplekken. Ook flexibele werkplekken waren niet zo mijn ding; je had een locker, een altijd-veel-te-zware tas en de keuze uit diverse plaatsen met glazen wanden om te gaan zitten aan altijd nog verantwoord kantoormeubilair. Begrijp me niet verkeerd, veel mensen zullen er wel bij varen, maar ik niet.

schommelen-2600-meter-hoogte-607x453IK HOU WEL VAN IETS AFWIJKENDS. Mijn eerste werkplek was een enorme ruimte met een grote maquette waar speciaal voor mij een tafel in geplaatst was. En dat was het… In een volgende baan had ik alles standaard grijs. Vaak zette ik er dan ook een vaas met bloemen neer en hing er iets persoonlijks kunstzinnigs aan de muur voor wat meer kleur. Toen ik mocht thuiswerken vond ik het werken aan de keukentafel met de muziek aan het fijnste. En dat alles zonder RSI-klachten. Ook tijdens de flexibele werkplekken en kantoortuinen vond je mij toch nog op plekken die eigenlijk niet bedoeld waren om te werken; de vergaderkamer met een hele grote houten tafel, de keukencorner in een hele grote ruimte. Alles waar het maar niet standaard was, waar ik het gevoel van ruimte kon ervaren en er een aangename beweging en rumoerigheid om mij heen was. De beste manier om geconcentreerd te werken of geïnspireerd te raken.

HET SOUTTERRAIN WAS HET MARKTPLEIN  van Agora dat kon groeien tot 60 leerlingen. Overzichtelijk en prikkelend tegelijkertijd. Vorig jaar zaten de coachgroepen in een grote L bij elkaar op de tweede verdieping, aaneengesloten. En dit jaar met de groei naar 160 leerlingen is de helft van de tweede verdieping voor Agora, onderbroken door een aantal lokalen. Ik ben wel nieuwsgierig hoe dit gaat lopen in het nieuwe jaar met meer dan 250 leerlingen. Die combi van Harvard University, een boeddhistisch klooster, een atelier, een marktplein en de Efteling vind ik een absolute must! Ik hoop dat het met de groei van het aantal leerlingen absoluut behouden kan worden. Anders dan toch maar: ‘burn down your school and don’t build a new one!’ Een oude loods kan toch net zo goed? Of in een fabriek waarin vroeger gresbuizen gemaakt werden?

trots als pauwWAT AL EEN TIJD ALLE AANDACHT KRIJGT ZIJN DE EXAMENS VAN AGORA! Met nog niet zo lang geleden landelijke aandacht bij Nieuwsuur met de mooie eindresultaten! Trots daarop… of liever gezegd FIER! Super dat die aandacht er is! Ik krijg alleen kromme tenen bij oneliners die op de voorgrond komen te staan als: ‘ik wist eigenlijk niet hoe ik examens moest maken!’ Ook hier geldt weer: vergelijking met regulier staat zo centraal in het verhaal. Het zou zo mooi zijn als er een oneliner komt als: ‘Zonder vijf jaar zwoegen en blokken mijn Havodiploma gehaald!’ en dat we antwoord geven op de vraag of kinderen examens kunnen maken: ‘Nee, natuurlijk niet! Agoriaans leren is niet gericht op het voldoen aan extern geformuleerde resultaten in een toets, maar werkt vanuit intrinsieke motivatie. En intrinsieke motivatie is veel sterker dan externe beloning! Dus kunnen voldoen aan de externe beloning van eindtermen doen we zo laat mogelijk in de ontwikkeling van onze leerlingen. En, zonder het ‘in de gaten te hebben’. Ach, wellicht volgend jaar?

ALS ALLERLAATSTE: VOORBEREIDEN VOOR HET NIEUWE JAAR! Onze kinderen gaven het ook al aan in de laatste weken; het toewerken naar de afronding van het schooljaar en de voorbereiding voor het nieuwe jaar. Hoe deel je meer dan 250 kinderen in in coachgroepen, hoe behoud je de community-sense en blijft het wel bestuurbaar? Wat doe je met alle ervaringen van afgelopen jaar met de eerste examenkandidaten. Er is hard gewerkt door de coaches om een antwoord te geven op al die vragen en te organiseren dat we 20 augustus weer van start kunnen gaan met een nieuw schooljaar!

DAN KOM IK BIJ EEN BELANGRIJKE VRAAG: HOE ZIT HET MET U? ALS AGORA-OUDER? Bent u tevreden over de wijze waarop u als ouder participeert? Of wilt u misschien meer? Op de community-avond van 25 mei was er een ingelaste ‘praatgroepsessie’ met en door ouders over een aantal onderwerpen waaronder de ouderbijdrage, of beter gezegd, de ouderparticipatie. En dat was erg prettig! We constateerden dat we eigenlijk allemaal heel graag willen participeren maar er nog wat haken en ogen zijn om dat daadwerkelijk te doen. Zoals weten van elkaar wie wat doet als ouders, om geïnspireerd te raken en voorbeelden van elkaar te zien. Of om gewoon samen een sessie te doen. Maar ook, het uit handen nemen van werk dat nu bij de coaches ligt en veel tijd en voorbereiding vraagt, zoals de community-avonden! We vonden het erg betekenisvol (om maar een Agoriaans woord te gebruiken) om dit met elkaar te delen, maar de tijd ervoor was veel te kort. Met een klein groepje enthousiastelingen hebben we de ideeën op papier gezet om als ouders actiever betrokken te worden!

sometimes you needALS U ERGENS ENTHOUSIAST OVER BENT, GEPASSIONEERD, of dat nu uw beroep is of uw hobby of iets heel anders. Als u hand en spandiensten kunt verlenen op een community-avond of bij het begeleiden van leerlingen buiten de deur… Als u structureel tijd beschikbaar heeft om mee te helpen in de informatieverzameling en vastlegging van wat ouders allemaal kunnen. Gewoon een dagdeel beschikbaar zou zijn per week of maand… Bent u trainer of coach? Heeft u een eigen bedrijf? Bent u een BBQ-chef? … Wat dan ook… doe mee volgend jaar!  We gaan er alles aan doen vanuit de ouders om zelf hierin actief mee te kunnen doen. Samen met leerlingen en coaches zijn we Agora, maken we ons eigen netwerk zichtbaar, laten we onze kinderen mee leren door te doen en geven we de coaches volop ruimte om hun focus op onze kinderen te leggen.  Persoonlijk wil ik geen coaches meer met tafels zien slepen op een community-avond, maar vooral leerlingen en ouders. En dat kan heel goed met zo’n grote groep ouders!

DUS: ALS NU UW HART SNELLER GAAT KLOPPEN en de ideeën zomaar in u opborrelen… hou dat vast, pak een vel papier en schrijf op wat u zou willen doen! Ervaar de flow en creativiteit van een Agoriaanse ouder die vrijheid krijgt om actief mee te doen op de school van zijn of haar eigen kinderen! De mogelijkheden zijn in principe … eindeloos! En bent u gewaarschuwd! Het kan leiden tot keuzestress…. Neemt u dat papiertje maar mee op vakantie! Filosoferen daarover kan heel goed op een terrasje in de zon! U ontvangt een mail van ons groepje enthousiaste ouders via Agora waarin u concreet al wordt gevraagd om de eerste community-avond actief deel te nemen. En op die community-avond besteden we aandacht aan op welke manieren u verder zou kunnen participeren! Dus, fijne vakantie allemaal –met veel creativiteit en flow – en tot volgend schooljaar!

*How a school should look like – an interview with Sjef Drummen by Lucie Renard, June 15, 2018 – bookwidgets.com

No Comments

Post a Comment