Marieke blogt voor de vakantie

Pfhoe, lekker weertje hè? Lekker warm. Het scheelt dat het hier in het lokaal lekker koel is. Je weet wel, je noemt zoiets airco. Het helpt wel dat het vandaag een kort dagje is. We begonnen namelijk om 11.00 uur, het Team (alle coaches) had een bezoek aan een andere school. Ik hoop dat het leerzaam was. Voordat ik ga vertellen over Reviewgesprekken (ja, dat heb je goed gelezen), wil ik het nog even hebben over EEN OUDER BLOGT. Dat ben ik dus NIET, maar ik lees de blogs wel. Je kunt als bloggers namelijk ook dingen van elkaar leren. Ik wil even zeggen dat ik dit wel een erg mooie blog vond. Voor mij als Agoriaan is het in elk geval heel herkenbaar. Als je namelijk niet oplet, vraag ik je de oren van het hoofd. En als ik heel erg enthousiast ben, kom je ook niet meer van me af. Ik vind het in ieder geval heel erg fijn om te horen dat ik niet de enige ben. En dat het ook heel erg normaal is. Bedankt!

Dan zal ik even uitleggen wat Reviewgesprekken zijn. Je weet als het goed is een beetje hoe een Challenge werkt. Je hebt de WHY – waarom je de Challenge wilt doen. Je vindt het leuk, wilt iets nieuws leren, wilt ergens beter in worden, wilt in een groot project leren samenwerken etc.

Daarna komt de This Is Done When – hier leg je uit wanneer de Challenge klaar is. Als ik dit geleerd heb, als ik dat kan, wanneer ik dit als eindresultaat heb enzovoort. Ook vertel je hier wat je Footprint is, het eindresultaat. Een video, fotocollage, schilderij, verslag etc. Ook leg je hier in grote lijnen uit wat je wilt doen. Eerst dit, dan maak ik dat, daarna doe ik dit. En, als dat mogelijk is, schrijf je er ook nog de datum achter. Voorbeeldje: Stap 1 – contact opnemen met PSW en afspraak plannen 12 april. Stap 2 – Naar PSW om foto’s te maken 2 mei. 

Screenshot 2018-04-19 at 11.47.10 - Edited

Dit is dus de Challenge van PSW (ik heb een stukje van de foto afgeknipt wegens privacy sorry)

Zo ongeveer dus. Dan krijg je Situation Report, hier vul je in wat je gedaan hebt, hoe dat ging. Goed of slecht? En wat je eraan gaat doen/gedaan hebt.

Screenshot 2018-04-19 at 11.47.32

Daarna krijg je de Review, hier beschrijf je hoe de Challenge ging. Wat ging er goed, wat minder, hoe kwam dat, wat werd eraan gedaan om het op te lossen, hoe verliep de (eventuele) samenwerking. Eigenlijk een korte samenvatting van de Challenge. Niet zo uitgebreid als de Situation Report, maar zo dat de belangrijkste dingen er in staan. Daarna komt de Footprint. Dat is je eindresultaat. Foto’s, video, verslag, verhaal, zelfgemaakte stoel enzovoort. 

Screenshot 2018-04-19 at 11.47.46 - Edited

Screenshot 2018-04-19 at 11.47.46 - Edited (1)

Dan zijn er nog wat kleine (maar ook belangrijke) dingen die je moet invullen. In welke wereld past de Challenge, welke bronnen zijn er gebruikt, weten ze thuis waar je mee bezig bent. Oh, en de Planned Start en Planned End moet je invullen. Dus wanneer je Challenge start, en wanneer de Challenge zou moeten eindigen. Een soort Deadline dus. Het is belangrijk dat je die haalt, maar is ook niet een enorme ramp (je krijgt geen straf) als je de Deadline niet haalt. Dat moet je natuurlijk wel weer verwerken in je Situation Report, en is een leerpuntje voor de volgende keer. 

Nu weet je dus zo ongeveer heel precies hoe een Challenge werkt. Natuurlijk komt de praktijk daar ook nog bij kijken, maar dit was gewoon de inhoudelijke versie die wij allemaal invullen in Target Process. 

Nu komt het: Reviewgesprekken. Voor een korte Challenge doe je een Reviewgesprek gewoon samen met je coach. Voor een langere Challenge doe je een Reviewgesprek samen met je coach, twee andere leerlingen en eventueel nog een andere coach. Dat geldt ook voor een SamenwerkingsChallenge, en voor een Challenge als PSW. Wij gaan dus Reviewgesprekken binnen onze coachgroep uitproberen voor een tijdje. Ik ben uitgenodigd om een Reviewgesprek bij te wonen vandaag, en nog eentje morgen. Het is dus eigenlijk een beetje je Challenge presenteren. Ik ben erg benieuwd, en weet zeker dat ik er nog iets van kan leren.

Dat straks dus. Het is vandaag donderdag, en dat betekent dat de leerlingen van Barcelona al lang en breed weer terug zijn naar Spanje. Ik heb dus geen buddy gehad en ben helaas ook niet meegeweest naar Maastricht en Valkenburg, maar van wat ik gehoord heb is die hele uitwisseling wel een succes geweest. Ik wil je voor de laatste keer verwijzen naar de foto’s. Ik ga ze zometeen ook nog eventjes bekijken, en ik stel voor dat jij dat dadelijk – na het lezen van mijn blog – ook even gaat doen. Zeker de moeite waard, want het geeft mooie indrukken van de leuke sfeer.

Weet je nog dat ik vorige week gezegd had dat ik een proefexamen Nederlands zou maken? Je mag een keer raden….

Geslaagd met een 7,4! Hoera! 

En dat is best netjes. Nu heb ik wel een hoger niveau, maar het is veel fijner om te weten dat ik dit kan. Ik ben er in elk geval heel erg blij mee. 

Dan zie je mijn blog weer over drie weken!

Wacht Marieke! DRIE weken? Dat kan niet!

Sorry. Wij hebben namelijk meivakantie. En aangezien ik dan vakantie heb, zijn er niet veel vorderingen die ik met je kan delen. 

Fijne vakantie! 

Wat is het leven normaal met twee kinderen op Agora!

“KUN JE ME OVERHOREN VOOR FRANS MAMA?” Of: “Help je mij met geschiedenisproefwerk mama?” afgewisseld met: “Ik snap de wiskunde sommen niet mama en ik moet er twintig maken…” Dat is een hele tijd geleden dat ik dit soort vragen kreeg. Doordeweeks of vlak voor de proefwerkweek. Continue stress rondom te leveren prestaties op een van te voren vastgelegd moment met een scoringslijst die bepdefine normalaalt of je ‘voldoende’ of ‘onvoldoende’ presteert. Niet of je genoeg ‘gewerkt’ hebt.

“IK HEB HET BIJNA KLAAR, zou je even mee willen kijken mama?” Of: “We gaan weer werken aan het project buiten school mama, kun jij ons misschien brengen?” Of: “Kijk jij even mee naar de mail die ik wil maken voor een meeloopdag mama?” Het zijn zo een paar vragen van mijn kinderen die gaan over hun ‘werk’ op Agora.

IK MERK DAT ONZE KINDEREN MET HUN BEIDE VOETEN ‘OP DE WIJDE WERELD’ STAAN sinds ze op Agora zitten. Hun leven draait niet om voorgeschreven kennis uit binnen de onderwijswereld gebruikte boeken in de volgorde van klas 1 tot 5. Nee, hun dagelijkse realiteit is vol met nieuwsgierigheid, (on)handigheid in het aanpakken van nieuwe dingen, het stellen van levensvragen, vasthoudendheid om dingen uit te zoeken en het leggen en onderhouden van sociale contacten. In het belang van hun eigen plek op deze wereldbol.

VOOR ONS ALS OUDERS BETEKENT HET, DAT WE ‘EIGENWIJZE’ KINDEREN IN HUIS HEBBEN. En ik moet zeggen: ik geniet ervan. Niet altijd natuurlijk, maar meestal wel. Als je afstand neemt van het drukkend gevoel van het te behalen diploma, dan zie je de progressie in hun ontwikkeling. En geheel in hun eigen tempo, op hun eigen unieke manier. En dat geeft veel voldoening om hen daarin te begeleiden.

WAAR IK HET AL GEWEND WAS VOOR ONZE OUDSTE, zie ik nu hetzelfde pad voor onze jongste. Eerst onwennigheid, niet precies weten wat te doen. Ook iets wat lijkt op verveling en tegelijkertijd weinig zin om iets echt door te pakken. Onrust. Weinig vergelijkingsmateriaal met vrienden van de lagere school. En nu? Hoe zal ik het omschrijven… Een bepaalde basale vorm van ZIJN, van rust. En tot mijn grote verbazing zit mijn kind geconcentreerd iets te doen wat het leuk vindt. Zonder pushen, zonder verveling. En dat is effe fijn!

HET AVONDETEN IS DE TIJD VOOR EVALUATIE VAN DE DAG. Af en toe met veel woorden, af en toe met heel weinig. Ook over elkaar heen buitelend. Maar vooral afwisselend en boeiend. Er is geen moeten, meer weten, beter weten, druk van de beste te zijn. Eerder spiegeling, waarbij wij als ouders vragen mogen beantwoorden die onze kinderen stellen. En… waar we van onze eigenwijze kinderen natuurlijk ook wel feedback terug krijgen. Eigenlijk heel natuurlijk…

 

WAT IS HET FIJN OM ALS OUDERS NIET TE HOEVEN STRESSEN over cijfers en proefwerkweken. Om je niet te hoeven meten met  andere ouders waarvan het kind nu toch zeker de HAVO score al ‘in the pocket’ heeft… Om je niet af te moeten loesje1vragen of het sociale regime genoeg gevolgd wordt waardoor je kind erbij hoort. Natuurlijk spelen op Agora dezelfde ontwikkelingsvragen een rol voor je kind als op elke andere school, wil het erbij horen en het goed doen. Maar vooral voor en vanuit zichzelf. Sociale ‘druk’ is vooral jezelf zijn, authentiek!

HET LIJKT WEL ALSOF DE ESSENTIE VAN HET LEVEN VEEL MEER RUIMTE KRIJGT! Alsof je meer ruimte hebt als ouder om je te verwonderen over wat je kind leert, hoe het antwoorden vindt op eigen vragen, wat het kan zonder het ‘geleerd’ te hebben. Agora geeft ouders de gelegenheid hun kinderen te volgen en ondersteunen in hun eigen natuurlijke staat van ZIJN, door verwondering, en door een vorm van gelijkwaardigheid. de ouderlijke rol.Ondanks 

MAAR DAT DIPLOMA, DAT MOET STRAKS TOCH WEL NOG GEHAALD WORDEN? Ja, dat klopt! Maar dan hebben we wel een aantal jaren gehad waarin ze zelf hun eigen pad verkend hebben en het leren een hele andere betekenis en doelstelling heeft gekregen. Weten en gemotiveerd zijn waarom je iets leert. En dat is iets heel anders dan het opgelegd krijgen vanwege een schoolroute. Ik merk dat ik daarin steeds meer rust ervaar, om niet nu al te willen afdwingen dat het ‘straks’ goed gaat. En ook dat is effe fijn!

IK MOET ER TOCH NIET AAN DENKEN DAT ZE NOG VAN SCHOOL WILLEN WISSELEN! Ik kan me niet meer voorstellen dat ik de stress wil handelen van het dagelijkse verplichte huiswerk, het huiswerk maken in het weekend, de voorbereiding en spanning van de proefwerkweken en…. het gevoel je kind continu te moeten ‘verdedigen’ en ‘vertalen’ op school op de reguliere ouderavonden. Dat levert deze ouder veel te veel stress op. Dus lieve kinderen, jullie blijven toch wel op Agora hè, alsjeblieft?

Marieke blogt en verteld over Utrecht

Charmant, erg charmant. Wat zijn we toch fotogeniek. Erg leuk om te zien hoe de concentratie van sommige foto’s afspat. En hoe het plezier zo goed te zien is. Charmant, heel erg charmant.

Marieke…?

Oh! Natuurlijk! Je weet zeker dat je wilt weten waar ik het over heb? Ja?

Ja! Kom maar op!

Nou, laat ik een paar hints geven. Ten eerste heb ik het over foto’s. Dan over plezier en concentratie. En dan staat in de blog van vorige week nog iets over een zekere website. En? 

JA! De uitwisselingsstudenten van Barcelona!

Juist, heel goed! Er staan nog niet zo heel veel foto’s op de site, maar het is zeker het bekijken waard! 

Ik heb dus geen uitwisselingsstudent in huis, en ben nu dus ook gewoon op school, maar dat wil nog niet zeggen dat ik er niets van weet. Gisteren zijn die uitwisselingsstudenten dus bij ons op school geweest. Het was echt erg leuk om te zien: de buddy’s bij elkaar en alle leuke vriendschappen. Naar wat ik weet, hebben ze een rondleiding door de school gehad (dat weet ik voornamelijk omdat ze langs ons lokaal kwamen), verschillende workshops gevolgd (ik geloof ook pannenkoeken bakken) en geleerd hoe Target Process werkt (het programma dat wij gebruiken om onze Challenges in te verwerken). Dat is toch best een erg leuke, leerzame, eerste Agoriaanse schooldag. En kennismaken met de Nederlandse cultuur natuurlijk!

Vandaag zijn ze dus in Maastricht (volgens het schema voor een culturele tour) en morgen in Valkenburg (voor een Funtour). Ik hoop dat ze erg veel plezier hebben, en voor de studenten uit Barcelona dat ze een mooie, leuke tijd hebben hier in Nederland!

En dan nu….

Jaaa, Utrecht!

Hoe raad je het zo? 😉 

Nou, een een woord: supergeweldigheelerggaafenenormleerzaam. Oké, dat was een beetje valsspelen. Dus: super-geweldig-heel-erg-gaaf-en-enorm-leerzaam. Toen we daar kwamen, in de Social Impact Factory in Utrecht, konden we meteen naar het zaaltje toe. We (ik was niet de enige, gelukkig) kregen een headset. Je weet wel, zo’n microfoontje dat je niet vast hoeft te houden. Dat was wel erg cool. En om 17.30 uur begonnen we. Meneer Fasen (Jan Fasen, een van de bedenkers en oprichters van Agora) mocht als eerste spreken. Er waren zo’n 50 mensen in het zaaltje: directeurs van scholen, docenten/leraren, mensen in opleiding etc. Allemaal volwassenen dus. En na meneer Fasen mocht ik. Wat was ik zenuwachtig!

Uiteindelijk is het allemaal goed gegaan. Ik kreeg veel complimentjes van de luisteraars. Natuurlijk was er na afloop (nadat iedereen geweest was) ook een vragenronde. Ik vond het erg leuk om die vragen allemaal te beantwoorden, hoewel ik de meeste vragen allemaal al eens gehad heb. 

Moeten Challenges allemaal in dezelfde tijd worden afgerond?

Nee. Want een uitwisseling organiseren met studenten uit Barcelona kost meer tijd dan het uitwerken van een instructie voor cliënten van PSW.

Zo’n soort vragen en antwoorden dus. We hebben daar ook gedineerd, ondertussen nog wat gepraat en daarna zijn we weer verder gegaan van het programma. Ik moet echt zeggen dat ik het geweldig vond. De hele avond. Het was leuk, leerzaam, goed voor zelfvertrouwen, prima voor de ontwikkeling, leuk om contact te leggen. Als het zou kunnen, zou ik een volgende keer heel graag weer meegaan!

Wat leuk, Marieke.

Ja, leuke ontwikkelingen toch? Voordat ik ga afronden (ik heb verder niet echt heel erg grote dingen om te delen met jullie) wil ik het nog even hebben over het Schrijfuurtje. Vorige week heb ik mijn script gespeeld. Oké, WE. Samen hebben we 2 scenes doorgespeeld, en dat was leuk! Het script is nog niet af, maar als het eenmaal af is, zal ik een (korte) scene met jullie delen. 

Dan nog een andere ontwikkeling van mij: volgende week ga ik een VMBO examen Nederlands maken. Nee nee! Ik ga niet echt op examen! Het is gewoon een proefexamen, om te kijken hoever ik ben. Want met al mijn skills moet dat toch wel lukken. Je weet wel: blog schrijven, Schrijfuurtje, kortverhalen schrijven…. Nou, duim maar voor me. Dan lees je volgende week hoe het gegaan is. 

Tot volgende week!!

Marieke blogt over Oogwereld Leenarts

pasen

Hoe was jullie Pasen? Zie hier voor de bron van deze foto

Ik heb het in ieder geval erg leuk gehad, dat extra lange weekend. Heerlijk rustig aan, eventjes goed uitrusten en voorbereiden voor mijn meeloopdag bij Oogwereld Leenarts!

20180403_120717

Alle foto’s m.b.t. mijn meeloopdag bij Oogwereld Leenarts heb ik daar genomen, de foto’s zijn met toestemming geplaatst op deze blog. 

Het eerste waar je aan denkt als je de winkel binnenstapt: (brillen, nee haha 😛 ) Wát een leuke, kleurrijke winkel! Dat viel mij in elk geval op. Na een tijdje voelde ik me ook helemaal thuis, alsof ik al jaaaaaren daar binnenkwam. Ik heb óntzettend veel geleerd! Als ik mijn verslag af heb, kan ik misschien een klein stukje posten. Ik kan je wel al vertellen dat ik súperveel informatie heb gekregen! En ja, het vak Opticien, Optometrist, Contactlensspecialist (etc.) is een heel breed beroep!

Ga maar na: Biologie, Wiskunde, Horeca (hoe ontvang je mensen, hoe spreek je iemand beleefd aan etc.) Mode (wat voor soort montuur, hoe staat het bij het gezicht, etc.). Je kunt ook heel erg veel kanten op. Wil je in de zaak helpen? Maak, of ontwerp, je liever de monturen voor de brillen? Ben je liever met klanten bezig? En, ook erg leuk, je kunt er nog je brood mee verdienen ook!

20180403_132221

Natuurlijk heb ik – naast alle info en het zien hoe een bril verkocht word – ook een brillenglas mogen slijpen. Goed, mogen zien hoe het werkt. Het was heel erg gaaf! Natuurlijk hadden we wel kunststof genomen en geen echt glas, maar dat maakte niet zo veel uit. Na het slijpen zag het er zo uit:

20180403_135110

Let niet op mijn vingers…. 😛 En natuurlijk heb ik ook een oogmeting gehad. Conclusie: Geen bril nodig. Daarnaast heb ik ook nog verschillende soorten glazen gezien. Met of zonder ontspiegeling, met of zonder extra kleurenfilterende laag:

20180403_095811

Ik hoop dat je het kunt zien. Als je heel erg goed kijkt, kun je zelfs de camera zien waarmee ik de foto gemaakt heb!

Nou, dat verslag komt eraan. Super,-super,-super,-super bedankt Oogwereld Leenarts!!

Nóg meer leuke dingen! Die workshop  – Kunstcombinaties – was dus heel erg leuk. Zeer zeker nadat ik ook alle aantekeningen heb mogen doorbladeren en even heb mogen kijken in het boek dat hij aan het schrijven is. Zet ‘m op!

Dan nog even een aantal korte updates die ik graag met jullie wil delen. Mijn gymtijd word nu 14.45 uur tot 16.00 uur. Zo ongeveer. Dat betekent dus dat ik voor de laatste paar weken op maandag “achtste” heb. Op deze manier – met het roulatieschema – heeft iedereen een keer in het jaar een lange dag wegens gym. Zo is het eerlijk en hoeft niet steeds dezelfde groep erg laat te blijven. Daarnaast doe ik ook nog steeds Latijn, en ik vind het erg geweldig! Het is leuk om te zien dat ik het ook echt leer en woorden onthoud. Gewoon omdat ik het zo leuk vind. Ook neem ik nog deel aan het Schrijfuurtje, waarin ik werk aan mijn script met draken en tovenaars. Goed nieuws daarover: morgen “spelen” we twee scene’s uit mijn script! Ook ben ik morgen wat later op school, omdat ik vanavond naar Utrecht ga!

Ik ga dus mijn eigen verhaal vertellen, voor ongeveer 40 mensen. En ik moet heel erg eerlijk zeggen dat ik het best wel spannend vind. Oké, HEEL erg spannend. Maar ja, dat hoort er gewoon bij. Dan sta je op scherp en presteer je beter. Zodra de spanning weg is natuurlijk. Ik vind het wel heel erg gaaf om te doen, want zo’n kans krijg je niet zo vaak. Dus, duim voor me, want dat kan ik goed gebruiken!

En dan volgende week! Namelijk het Barcelona tegenbezoek! Volgende week, ja, je leest het goed, volgende week komen de uitwisselingsstudenten van Barcelona! Dat is natuurlijk een mooie gelegenheid om die website nog even te bezoeken. Website

Als ik het goed gelezen heb, komen die uitwisselingsstudenten van Barcelona ook een dag naar school. Dat word druk. Het word heel wat rustiger als ze allemaal (van Barcelona en onze eigen Agorianen) op verkenning gaan door Maastricht en Valkenburg. 

Ik heb er best wel zin in, ik heb geen uitwisselingsstudent en doe ook niet mee aan de Challenge, maar het lijkt me wel leuk om al die mensen te ontmoeten. 

Dan ga ik nu me voorbereiden voor Utrecht vanavond en zie je mijn blog volgende week!!