Marieke blogt over doen

Zo. Doen. Bam. Ja, dat moet je maar net kunnen. Als je het mij vraagt is er een groot verschil tussen durven en daadwerkelijk doen. Even als voorbeeld: een verhaal schrijven over jouzelf (als persoon en waarom je naar Agora komt), dat aanpassen omdat je in je enthousiasme te veel geschreven hebt, het vervolgens uit je hoofd leren en dan getraind worden om het zo goed mogelijk te vertellen. Om dat te doen heb je natuurlijk wel lef nodig. Je kunt simpelweg zeggen: ja, dit durf ik. Om het vervolgens niet te doen. Snap je het verschil?

Bovenstaande is trouwens een real-life voorbeeld. Zegt ‘inspiratiesessie How to tell your story’ je nog iets? Precies, daar doe ik aan mee. We – ik ben niet de enige, gelukkig :-) – hebben dus ieder apart een verhaal geschreven over onszelf en waarom we naar Agora zijn gekomen. Wat voor persoon we later willen worden en hoe Agora ons daarbij helpt. Nu maandag gaan we naar Utrecht – ja, Utrecht – en worden we getraind om ons verhaal zo goed mogelijk te vertellen. Zo enthousiast mogelijk. Dat het de toehoorders raakt. Klinkt heel erg gaaf, ja toch? Ik vind het heel erg gaaf. We gaan ons verhaal – als ik me niet vergis – ook vertellen voor een groot publiek, maar het hoe en wat is nog niet bekend. Daar ga ik je van op de hoogte houden, daar kun je op rekenen.

Ook zou ik je op de hoogte houden van de Werkgroep Ontwikkeling Taalvaardigheden. Morgen gaan we onze producten bij elkaar leggen voor de schoolkrant. Helaas ben ik daar niet bij. Wacht, momentje: Niet. Zo. Snel. Ik heb die ‘producten’ die ik zou maken natuurlijk gemaakt. Dat is erg goed gelukt, als zeg ik het zelf. 😉  De reden dat ik morgen niet bij die meeting ben, is simpel: ik ga een taart bakken!                    Goed, goed. WE gaan een taart bakken. Oké, oké, best. Het was (helaas) niet mijn idee. Niet mijn Challenge, zal ik het zo zeggen. Ik ben gewoon uitgenodigd om eraan mee te doen. Dat vind ik geweldig! Ik bedank mijn coachgroepgenootje daar natuurlijk ook voor. Als ik het voor elkaar krijg, zal ik proberen een foto te maken voordat we de taart opgegeten hebben! 😉 

Oh, ik zou het bijna vergeten! Het debat! Nou, daar gaat ‘ie: we hebben…..

verloren.

Ja, ik weet het. We waren een fantastisch team! Iedereen heeft goed zijn/haar best gedaan, goed zijn/haar stukje voorbereid en dat ook heel goed overgebracht. Over doen gesproken. Helaas vond de jury dat we inhoudelijk niet zo sterk waren. Onze presentatie (lees: lichaamstaal en overtuigingskracht) was heel goed, beter dan die van Team Voor. Onze argumenten waren echter (ahem, volgens de jury, ahem) slechter dan die van het andere team. Natuurlijk had ik graag gewonnen. Ik wil de jury in geen geval beledigen, even voor mijn verdediging. Als ik even terugblik, denk ik dat ik discussiëren leuker vind. Het was geweldig om ook eens te debatteren, hoor. Het nadeel – voor zover ik ondervonden heb – is dat je elkaar niet meteen met je eigen argumenten in de reden mag vallen. Je krijgt je beurt toegewezen door de gespreksleider en bent dan, afhankelijk van je rol, een of twee minuten lang aan het woord. Ik mocht argumenteren, en ik geloof dat ik het er wel redelijk vanaf heb gebracht. Nou ja, redelijk genoeg om de jury te laten zeggen dat Team Tegen een erg goede overtuigingskracht had. Ik ben wel erg blij dat ik daaraan mijn steentje kon bijdragen.

Over steentjes bijdragen gesproken. Binnenkort ergens (ik krijg nog de precieze datum te horen) mag ik helpen met boeken uitzoeken voor de schoolbibliotheek! Oh, daar heb ik zin in! 

Afbeeldingsresultaat voor boeken

Nou, zoiets dus… 

Dan is er nog meer goed nieuws! Ik heb naar verschillende opticiens een email gestuurd met de vraag of ik een dag mee kan lopen. Voor mijn BeroepenChallenge. Er heeft er eentje gereageerd en op het moment zijn we de datum aan het overleggen. De datum die ik voorstelde kwam niet helemaal goed uit. Dat heb je wel eens. Ook mag ik foto’s maken (natuurlijk niet van de klanten, duh. Privacy noem je dat) en waarschijnlijk zal ik je er eentje – of twee – laten zien. Daar moet je dus wel nog een paar weken op wachten, helaas. Wat je ondertussen kunt doen is blij zijn dat ik een meeloopdag aan het regelen ben! 😉

Mijn werkplek! Mijn deel (foto’s op de muur, boekensteunen op het bureau en een hanging mobile met origami dieren aan het plafond) is AF!!! Hoera!! Mijn coachgroepgenootje mag haar deel nog maken, maar dat is niet erg. Als je even een momentje hebt, maak ik een foto. Zo terug. 20180315_120339Alsjeblieft. Als je goed kijkt, zie je bovenaan al die origami beestjes. Ik vind het resultaat van dit alles echt geweldig!! 

Zoals je weet (of dat dacht ik tenminste) heb ik het nogal druk. Dan ga ik nu werken. Tot volgende week!!

 

No Comments

Post a Comment

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.