Marieke blogt….Dagstart

Oehwaahhh! Goedemorgen. Leuke vakantie gehad? Nog carnaval gevierd of helemaal niet? Ik ben in ieder geval heel goed uitgerust. Af en toe eventjes bezoekje hier en muziekvereniging daar, maar verder niks wat ik te delen heb. Wat te maken heeft met school dan. 😉 Ik hoop voor jou dat jij ook een heel erg fijne vakantie hebt gehad!

Afbeeldingsresultaat voor vakantie quotes loesje

Daar heb ik gelukkig geen last van gehad! 😉 Zoals je ziet is deze quote van Loesje, dus heb ik hem (helaas) niet zelf bedacht.

Wat ik wél zelf bedacht heb, is de dagstart van vanochtend. Ofja, ik heb het sámen bedacht, met een coachgroepgenootje. Ik heb zojuist een nieuw woord bedacht! We kunnen veel op Agora. Een internationaal event organiseren, een uitwisseling naar Barcelona, een reclamevideo voor E-bikes maken én… nieuwe woorden bedenken. Aangezien we een onderwijs-vernieuwende school zijn, is het misschien ook wel goed dat we zo nu en dan een kleine aanpassing maken in de Nederlandse taal. Met een nieuw woord bijvoorbeeld. Nu moet ik alleen nog bedenken hoe ik dit in de woordenboeken krijg. 😉 Maar wie weet, misschien word het ooit nog wel een officieel woord!

Goed, die dagstart. Samen hebben we bedacht dat we een soort quiz wilden maken. Dus hebben we zestien vragen bedacht, allemaal met vier antwoorden. 

– Welke Franse beeldhouwer heeft het Vrijheidsbeeld gemaakt? 

a) Claude Monet b) Frédéric Auguste Bartholdi c) Pierre-Auguste Renoir d) Gilbert du Motier de La Fayette

– Bij welk land hoort het eiland Okinawa?

a) Japan b) Hawaï c) Taiwan d) China

Zulke vragen dus allemaal. Frédéric Auguste Bartholdi heeft het Vrijheidsbeeld gemaakt en het eiland Okinawa hoort natuurlijk bij Japan. Iedere vraag hadden apart in een envelop gedaan, en die vervolgens in het lokaal en op de gang verstopt. Dus was het een speurtocht-quiz. Een leerzame, bewegingsvolle start van de dag. Iedereen vond het leuk om te doen, en wij vonden het leuk om te maken. Door dit te doen leerden wij samenwerken, plannen, probleemoplossen, leiding geven en logisch denken. We moesten die dagstart natuurlijk samen maken, en plannen wanneer we daar aan konden werken. Helaas was het lokaal nog op slot (toen we de vragen wilden verstoppen), dus dat was een stukje probleemoplossing. Daarnaast moesten we leiding geven aan de rest van de coachgroep, en ook dat was een stukje samenwerken. En logisch denken natuurlijk. Want wanneer verstoppen we die vragen, hoeveel hints geven we iedereen en weten we zeker dat we die enveloppen niet té moeilijk verstoppen? Zo zie je maar weer, alles wat je doet is leerzaam. Je leert 24/7 hier bij ons op Agora. 

Natuurlijk heb je ook van die activiteiten die iets minder leerzaam líjken, maar toch leerzaam zijn, zo bedenk ik me net. Die goede doelenmiddag van Niekée bijvoorbeeld. Je zou denken: leuke afsluiting voor de vakantie, optredens, geld inzamelen voor een goed doel. Dat is het ook, maar het is ook een stukje socializeren. Normaal gesproken zijn Agora en Niekée gescheiden, maar donderdag voor de vakantie hadden we sámen één activiteit. Dat was leuk, en hé, hoe meer zielen hoe meer vreugd! :-)

We hebben ongeveer 170 leerlingen op Agora. En ik ken bijna iedereen. Dat is even stampen, natuurlijk. En heel vaak langslopen, spreken en vragen: “Ja sorry, er zijn zoveel kinderen hier, ik ben het even vergeten. Hoe heet je ook alweer?” Of als je – voornamelijk op een reguliere (middelbare) school- moet leren voor een toets, moet je zo’n 40 woordjes stampen. Of allemaal feiten. Snap je waar ik naartoe wil? Inderdaad, de workshop Master Memory die ik afgelopen dinsdag gehad heb. We liepen door de school, en stopten dan iedere keer bij een bijzondere plaats. De mummie-sarcofaag op de gang, de kantine, de klimmuur enzovoorts. Iedere keer als we dan stopten, kregen we een woord. Rundvlees – potlood – spons – aanhangwagen en zo verder. Toen we terug waren in het lokaal van de workshop…. wisten we alle woorden nog! Hoe dat kan? De opdracht was om met het woord dat we kregen een zo apart, emotioneel mogelijk plaatje te vormen en dat aan de ruimte te koppelen. Het schijnt dat je zaken/woorden/gebeurtenissen beter onthoud als er iets emotioneels gebeurde. Toen je heel blij was omdat je dat ene leuke cadeau kreeg op je verjaardag of heel verdrietig was omdat je hond overleed. Dat weet je nog allemaal. Maar wat je gisteren bij het ontbijt hebt gegeten -tenzij je een pizza hebt laten bezorgen – weet je waarschijnlijk niet meer. Doordat er een emotionele gebeurtenis aan vastzit – een koe (als in de zin van rundvlees) in een lokaal in een school is natuurlijk nogal… ehm, raar- onthoud je dat beter. Zo weet ik ook nog steeds dat wij ooit een duif in school hebben gehad. Gelukkig is het diertje weer ongedeerd naar buiten gevlogen, maar ik weet het wel nog. Want zeg nou zelf, hoe vaak zit er nou een duif in je school? Volgende week is er weer een vervolg van die workshop, en ik ben nu al benieuwd wat we gaan doen. 

Ook wel benieuwd: nu vrijdag is er een workshop over schrijven waar ik heen ga. Ik denk dat je het inmiddels wel weet: ik hou van schrijven. En alle tips, trucs en verbeteringen die ik kan krijgen zijn welkom. 

En dan om af te sluiten: vanavond is er weer communityavond! En ik heb er zin in! Dit keer hoeven we namelijk zelf niks te presenteren. 

Ja maar Marieke, denk je nu, wat heeft die hele communityavond dan voor zin??   Ja, er mág wel gepresenteerd worden, zeker. Er zijn ook heel wat optredens en er is een catering voor hapjes en drankjes. Maar het meest bijzondere: DE OUDERS GAAN DIT KEER PRESENTEREN!!!!

Ja, het is serieus waar: we schrijven wéér geschiedenis. Vier jaar geleden stond het groots in de krant (nu nog steeds, overigens): Agora onderwijs gaat starten. Nu, zo’n vier jaar later, schrijven we voor de zoveelste keer onze eigen geschiedenis. Als het in de krant zou staan, zou je zoiets lezen:

Agora schrijft opnieuw geschiedenis in het onderwijs

Door Marieke Peeters

Het Agora-concept: inmiddels wereldwijd bekend. Een compleet nieuwe manier van leren, van beleven en samenwerken. Zonder traditionele klassen, lessen, roosters en vakken is het Agora-onderwijs vernieuwend. Het toont aan dat je het beste met een frisse en verhelderende kijk door het leven kunt gaan. Dat je ‘out of the box’ moet denken, moet willen en vooral moet durven om iets nieuws te doen. Om een totaal andere manier van onderwijs te creeëren. 

Zoals inmiddels bekend heeft het Agora in Roermond meerdere communityavonden per jaar. Op zulke avonden kunnen de leerlingen presenteren aan hun ouders en die van coachgroepgenoten (het officiële woord volgens Agorianen, want: ‘klasgenoten past er niet zo goed bij’) wat ze geleerd hebben. Wat ze nog willen leren en vooral waar ze hulp bij nodig hebben. Sinds dit jaar (schooljaar 2017-2018, red.) is er echter iets nieuws: De ouders presenteren. Ze laten zien wat zij eigenlijk te bieden hebben, waar ze misschien hulp bij nodig hebben en vooral wat ze kunnen betekenen voor de leerlingen. Deze nieuwe presentatievorm wordt vrolijk en verwachtingsvol onthaald door zowel leerlingen als ouders. 

Agora schrijft geschiedenis in geschiedenis. 

Nou, klinkt veelbelovend, niet? Ik ben enórm benieuwd hoe dit gaat. Dusseh… ik ga nu eens snel wat vragen voorbereiden voor de communityavond, want ik wil natuurlijk zo veel mogelijk uit deze avond halen. 

Tot volgende week!!

1 Comment

  • een ouder blogt

    25 februari 2018 at 16:49 Beantwoorden

    Hoi Marieke, misschien wel eens tijd voor een gezamenlijke blog? Over nieuwe woorden ;-)?

Post a Comment