Marieke blogt… Nieuwe Challenge

Heb ik jullie al verteld dat ik een nieuwe Challenge heb? Nee, ik geloof het niet. Dan zal ik dat maar eens snel doen, let op, komt ‘ie:

IK HEB EEN NIEUWE CHALLENGE!

Tatadaaaa! Zo, nu weet je dat ik een nieuwe Challenge heb. :-)  En niet zomaar een Challenge. Het is een zeer korte Challenge. Hoe kort? Van een week!

Die heb ik sinds vorige week vrijdag, vandaar dat je het nog niet wist. Mevrouw Theelen en ik zijn er achter gekomen dat ik eigenlijk alleen maar lange Challenges doe. Dus besloten we dat ik maar eens een korte moet maken, van een week dus. Hij gaat over haken. 

Ik heb ooit eens gehaakt, maar heb het nooit echt opgepakt. Vandaar dat het me leuk leek om weer eens te doen. Ik heb een video gevonden waar de basisbeginselen worden uitgelegd. Die heb ik gevolgd en met verschillende soorten wol wat uitgeprobeerd. Ik moet even kijken wat ik er vandaag nog aan kan doen, want ik heb het weer eens druk, druk, druk.

Om te beginnen heb ik dus die nieuwe Challenge. Daarnaast schrijf ik mijn blog vandaag en geloof me of niet, maar dat neemt best wel wat tijd in beslag. Ook ben ik bezig met een meeloopdag te regelen voor mijn BeroepenChallenge. Ik ben aan het kijken of het mogelijk is om een dagje mee te lopen bij de Bibliotheek!

Ik weet het, je zult misschien denken: oh wat saai, allemaal boeken. Maar er is meer. Naast boeken zijn er ook tijdschriften en dvd’s. Er moeten mensen geholpen worden en administratie gedaan. En er zijn vast nog méér dingen die er gedaan moeten worden. Het lijkt me echt leuk om dat te ontdekken in een meeloopdag. Dus een Bibliotheek is méér dan alleen maar boeken!! 

En dan is er nog de GymChallenge. Dinsdag hadden we een bespreking die ik gepland had. Dat ging eigenlijk best wel goed, want we hebben nu besloten wat we willen doen. We hebben besloten dat ieder apart een of meerdere gastlessen verzorgt. Dat ga ik ook nog regelen. 

Dan gaan we weer opnieuw beginnen met de dagstarten. We hebben de eerste dagstart alleen gedaan, de tweede samen en de derde dus weer alleen. De eerste dagstart mochten we kiezen wat we deden, de tweede dagstart hadden we een wereld toegewezen gekregen. En nu, nu hebben we een gedicht.

Een gedicht, ja. Er waren er een stuk of 16 waar we uit mochten kiezen, allemaal Engels op ééntje na. Ik heb het gedicht: ‘Where the sidewalk ends’ van Shel Silverstein. Misschien ken je het, maar ik had er nog nooit van gehoord. Er staat in ieder geval een zin in die past in wat ik al wilde doen (het gedicht moest ons inspireren). ‘We shall walk with a walk that is measured and slow’. Ik vond dat wel passen met weerbaarheidsoefeningen. Maar aangezien ik de dagstart pas op woensdag 20 december heb, zal ik dat volgende keer wel vertellen. Ik moet alleen nog het juiste lokaal vinden, maar dat komt wel goed. 

En dan zijn er nog workshops/inspiratiesessies. Ik heb er morgen een, ‘Van mond tot kont’. Het gaat over het menselijk lichaam, lijkt me zo. En ik heb er zojuist eentje gehad, een voorstelling genaamd “MY CAR”. Het was heftig en gaaf tegelijkertijd.

Het was zo gaaf omdat we allemaal een koptelefoon kregen. Dus onze eigen telefoons op vliegtuigstand, of, als het even kan, helemaal uit. Anders wordt het signaal verstoord. Wij waren bij de première, zo vertelde meneer. Hij had wel een aantal try outs gehad, en dit keer was het dus voor het echt. We kregen een koptelefoon, en moesten binnen de cirkel die was gemaakt gaan staan. Er stond een schoolbankje in de cirkel. De voorstelling was in het Engels, en ging over kinderen, kinderrechten en voornamelijk school  in de Centraal Afrikaanse Republiek, vandaar CAR. We ‘volgden’ (we hoorden alleen geluid en de meneer die de show gaf, we zagen geen beeld) een meisje, Sara. Haar moeder overleed toen ze 3 was. Ze ging bij haar tante wonen en toen ze 8 was kreeg ze de vraag wat ze van school vond. Voor zover ik het me kon herinneren zei ze dat ze het belangrijk vond. Op haar 12de werd die vraag weer gesteld en toen was het belangrijker om te zorgen voor haar familie. Op haar 20ste was ze naar school geweest (dacht ik) maar ging het niet zo goed met de leraren. Ik geloof iets met seksueel misbruik. Het was best wel heftig om te horen. Ook worden daar -in de CAR- kinderen nog geslagen met een soort zweep. Als ze hard genoeg geslagen worden kunnen ze zelfs doodgaan aan de verwondingen. Daarnaast gaat ook niet ieder kind daar naar school, zoals we hebben kunnen horen in het voorbeeld van Sara. En wij maar zeuren dat we leerplicht hebben en dat school zo saai is…

Ik bedoel maar. Het is raar om te weten dat dat daar zo is. En bedenk dan dat wij het zo goed hebben…. Na de voorstelling was er nog een korte evaluatie. Ik vond het vooral raar om al die verschillen op te merken: wij gaan naar school en hebben leerplicht, zij willen naar school, maar kunnen of durven niet… Wij worden niet zwaar gestraft en zij zelfs lijfelijk en kunnen daaraan doodgaan… Dat wij duidelijk kunnen zeggen “nee dat wil ik niet”, terwijl hun leraar zegt: : “ik zie je om middernacht”…. Het is echt enórm raar. Na de evaluatie kregen we een boekje waarin kort de rechten van het kind beschreven staan en een blaadje met daarop verschillende websites en opdrachten die we mogen maken. Als je meer wilt weten of wilt kijken wat jij kunt doen, moet je even hier klikken en kom je op de site van Marieke Hopman. Zij was aanwezig bij de show en ik geloof dat ze zelfs in CAR is geweest. 

Over dat gesproken. Ik geloof dat dat wel weer genoeg was voor vandaag. Dan ga ik nu verder met mijn Challenge en zie je mijn blog volgende week weer!

Fijn weekend!

Volgende week is het trouwens Sinterklaas. Alvast een fijne pakjesavond! 

Marieke blogt…Appeltaarten bakken

Toen ik vorige week op het knopje ‘Publiceren’ drukte, had ik moeten merken dat ik iets vergeten was. Daar kwam ik snel achter toen ik op de site checkte of mijn blog ook echt gepubliceerd was, en zag ik wat ik vergeten was. De Titel!! En dat is toch het belangrijkste van elke blog, vlog, krantenartikel of advertentie. Want dat bepaalt namelijk of je lezer het interessant genoeg vind om door te lezen. 

Erg slim om dat te vergeten was het natuurlijk niet van mij. Sorry. Waarom ik het dan niet veranderd heb? Daar is een simpele verklaring voor: ik kan het niet. Mijn account op deze site staat om de een of andere reden niet toe dat ik dingen verander zodra ik mijn blog gepubliceerd heb. Tja, je kunt niet alles hebben in het leven.

Laten we het nu over andere dingen hebben. De dagstart bijvoorbeeld. Het ging eigenlijk best wel goed. Twee groepen maken ging goed. Het verliep allemaal prima, TOTDAT ze deeg gingen maken. Het deeg werd niet echt ‘samenhangend’, zoals het zou moeten worden. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen, gelukkig zeg. Ik heb de hele tijd rondgelopen, samen met mijn klasgenootje waarmee ik de dagstart organiseerde. Ik had er helemaal niet meer op gelet dat ik eigenlijk mijn eigen groepje moest helpen en was met iedereen bezig. Dat resulteerde dat er in de laatste minuten nog wat extra stress bijkwam, want mevrouw Theelen vond dat de appeltaarten snel de oven in moesten. En daar had ze gelijk in. 

We waren een stuk langer met de appeltaarten bezig dan verwacht. Of ja, we hadden er wel op gerekend dat we tot half elf bezig waren, maar IK was min of meer vergeten dat er nog wat werk bij kwam. Zeg maar, appeltaart snijden, appeltaart naar boven brengen, iedereen verzamelen, appeltaart eten, borden afwassen. Dat allemaal dus. Ik ben uiteindelijk min of meer de hele dag bezig geweest met appeltaarten bakken. Ze waren wel heeeeerlijk!! 

IMG-20171117-WA0011

IMG-20171117-WA0013

IMG-20171117-WA0003

IMG-20171117-WA0010 - Edited

20171117_111855

20171117_112337

20171117_112301

20171117_113302

Dit hebben we dus gedaan. Ik vond het wel echt ge-wel-dig om te doen. En dat vonden mijn andere klasgenoten ook. Als tops kregen we dat het origineel, lekker, en leuk om te doen was. De tip was om eerst het recept zelf uit te proberen. Dan hadden we misschien iets kunnen doen aan het deeg. En mevrouw Theelen was erg gemeen geweest. Ze wist dat je een recept van te voren moet uitproberen, maar heeft ons dat niet verteld. En ze heeft ons expres mensen laten aanspreken, omdat ze weet dat dat een aandachtspuntje voor ons is. Gemeen hé? Maar, als je het positief bekijkt, hebben we er wel wat van geleerd.

Waar je ook wat van kan leren is PSW. Dat is gisteren weer begonnen. Er is een opdracht binnen, maar het is nog onder voorbehoud wie wat gaat doen. De opdracht gaat over koken. Ik heb vorig jaar het recept van de cake gemaakt. Dus ik wacht nog even vrolijk af welke opdracht(en) er nog komt/komen. 

Waar ik wat minder vrolijk van word, is morgen. Oké, oké, het is bijna weekend dan en daar ben ik blij om. Duhh, weekend is altijd leuk. Eigenlijk hadden wij morgen een workshop: Rainmen group // samen denken in het kader van onderwijsinnovatie. Alleen die gaat niet door. Het komt niet goed uit, en als we het dan oppakken in het voorjaar van 2018 kunnen er misschien meer mensen meedoen. Dat is jammer, want ik had er graag heen gewild. 

Waar ik wél heen ben geweest is de workshop over Viool, Muziek en Wiskunde. En dat was écht gaaf. Die meneer die de workshop gaf was een Belgisch schooldirecteur en violist. Het was heel erg interessant. Er werd ons verteld hoe de verschillende onderdelen van een strijkstok heten. Er is dus een onderdeel van de strijkstok dat de slof heet. En er zit natuurlijk paardenhaar op. Een interessant dingetje: als het haar van de manen van het paard komt maakt het niet uit of het van de hengst of de merrie komt. Maar komt het haar van de staart van het paard, moet het van een hengst zijn. Waarom? Nou, als een merrie plast, plast ze tegen haar eigen staart. Een hengst doet dat niet, dus vandaar. Dan is het haar minder aangetast door urine. Dat schijnt beter te zijn. Uiteindelijk heeft de man die de workshop gaf zelf nog verschillende stukjes gespeeld, en dat klonk super! En natuurlijk mochten we zelf ook spelen, en dat vond ik erg leuk om te doen. Het was wel een beetje vreemd, want ik had nog nooit op een viool gespeeld. Maar ach, wat geeft het? Kortom: het was geweldig! Hartstikke bedankt!

En dan was het dit weer. Echt bedankt dat je weer gelezen hebt en laat me even weten wat je er van vond! Tot volgende week! 

 

 

Marieke blogt…

–  To live a creative life we must lose our fear of being wrong – Joseph Chilton Pearce

En daar heeft hij gelijk in. Niet dat ik die man ken verder, maar ik kwam de quote tegen op het internet en heb ‘m direct maar opgeschreven op ons “Quote Window”. Ik vond het ook wel een leuke om met jullie te delen, en misschien is het leuk om zoiets vaker te doen. 

Over creativiteit gesproken. Eigenlijk zou ik gisteren dagstart hebben, weet je nog? Dat is nu verplaatst naar vrijdag, morgen dus. Dat komt omdat er woensdag het eerste uur gym is voor de eerste jaars, en omdat de keuken dan bezet is. Dus nu hebben we de dagstart vrijdag, dus zul je nog even moeten wachten voordat ik kan vertellen hoe het gegaan is.  

Waar ik wel al over kan vertellen is de dagstart van gisteren. Eigenlijk zou ik die dus hebben, maar we hebben geruild met mevrouw Theelen. Ze verdeelde ons eerst in groepjes, 2 jongens en 2 meisjes. Daarna kregen we 20 ongekookte spaghettislierten, ongeveer 1 meter tape, ongeveer 1 meter touw en een marshmallow. En, heb je al geraden wat we moesten doen? Inderdaad, de MARSHMALLOW CHALLENGE! Dat houd in dat je een zo hoog mogelijk, vrijstaand bouwwerk moet bouwen. De marshmallow moet bovenop verwerkt zijn, en wij kregen daar 18 minuten voor. Ik moet zeggen dat het wat mij betreft een beetje minder stressvol was dan een brug bouwen. Wij hadden een spaghetti toren, met daarbovenop de marshmallow. Uiteindelijk hadden we dit:

20171115_095244

20171115_095249

Je raadt het al: die van ons is jammer genoeg omgevallen. We hadden in totaal vier groepjes, en wij waren een van de twee die daadwerkelijk iets hadden gebouwd. Maar voordat we iets konden meten, boog onze toren steeds verder door onder het gewicht van de marshmallow. En met een luide SNAP was het met ons bouwwerk gedaan. Toen was er nog maar een over:

20171115_095300

Die had dus gewonnen, ik hoop dat je het kunt zien. Het was best wel grappig om te doen, ook omdat we de marshmallows die over waren mochten opeten. 😉

Ook kregen we een filmpje te zien van TED. Daarin werd, in het Engels, uitgelegd, waarom sommige mensen wel effect hadden en andere niet. Het is het beste om meteen met de marshmallow te beginnen, want die brengt extra gewicht mee. En dan gaat je “Tadaaaa” effect naar een teleurgesteld “Oh-Oh” , als je toren omkiepert. Dat hadden wij dus. Oh-oh!  

Deze video kregen wij te zien . Heel interessant om te kijken. 

Wat ook interessant was, was de workshop kernkwaliteiten. Het ging er vooral om om jezelf te leren kennen. We maakten een schema van vier vakjes. In het eerste vakje moest je een kernkwaliteit invullen. Dan vulde je in wat er er gebeurt als je je kernkwaliteit overdrijft. Je vult ook in wat het positief tegenovergestelde is van je overdreven kernkwaliteit. En dan vul je in wat er gebeurt als je het positief tegenovergestelde van je kernkwaliteit overdrijft. Dit is ook wel bekend als: Kernkwaliteit; Valkuil; Uitdaging en Allergie. blog kernkwaliteit

Dit dus. Echt heel leuk om jezelf te leren kennen, misschien is het ook wat voor jou. Probeer het schema maar eens in te vullen met een van je kernkwaliteiten. Je mag er natuurlijk ook meerdere maken. 😉 Als je niks weet, geen probleem. Dan vraag je gewoon aan je vriend/vriendin, oom, tante, broertje of zusje wat zij vinden dat bij jou past. Het is natuurlijk ook leuk om dit samen in te vullen. Succes ermee. :-) 

Waar je míj even succes mee mag wensen is mijn dagstart morgen. Ik moet nog even het recept uitprinten. En we zijn al naar de winkel geweest om ingrediënten te halen. Alleen de boter ontbrak, want de Jumbo – ja, we zijn naar de Jumbo geweest – vond het nodig om de hele koeling te poetsen. Dus zijn we voor de boter even naar de Lidl geweest. Ik geloof dat het wel goed komt. 

Wat ook wel goed komt is PSW. Dat begint volgende week woensdag weer. Ik ben erg benieuwd wat ik dit jaar mag gaan doen en met wie. Ik heb er wel erg veel zin in.  :-) 

Volgende week zal ik je vertellen hoe het is gegaan, en natuurlijk zal ik even een paar foto’s van de appeltaarten laten zien.

En dan was het dit weer. Als je me nu wilt excuseren, ik moet nog een recept uitprinten. Alvast fijn weekend! 

 

 

Marieke blogt… bezoek Rechtbank

Zo, en daar ben ik weer. Fijn weekend gehad? Gelukkig. Ik ook. Lekker even niks doen, even uitrusten. Heerlijk. Ik vind dat dat moet kunnen. En school vind dat blijkbaar ook, want we hadden dinsdag en woensdag studiemiddag. 

Goed, dat klopt niet helemaal, dinsdag waren we eerder uit vanwege TED. Ik mocht niet mee, want -jammer maar helaas- moet je er 16 voor zijn. Ik had er eigenlijk best graag naartoe gewild. Ik ben wél meegeweest naar de rechtbank.  

En dat was leuk.We waren om 8.15 uur daar. We hadden geluk en mochten gelijk naar binnen. Nou ja, naar binnen… Voordat we echt naar binnen konden moesten we eerst door een controle. Tassen, jassen, sleutels, telefoon en andere dingen in een bakje. Dat bakje ging door een scanner. Terwijl dat bakje door de scanner ging, liep jij zelf ook door een scanner. Daarna werd je nog gescand met de hand. We hadden geluk en mochten allemaal doorlopen. 😉 Ik had ook niet anders verwacht. 

Toen waren we echt binnen. Ik was een beetje verbaasd, want ik was nog nooit in een gerechtsgebouw geweest. Het zag er op de een of andere manier vrij leuk uit. We mochten naar binnen in zittingszaal A. Voordat de rechtszaak begon, was er een meneer die ons uitleg gaf. Die meneer, ik weet niet hoe hij heet, schijnt zelf Griffier te zijn (een griffier is iemand die alles wat er in een rechtszaak gezegd wordt noteert). Op een gegeven moment kwam de Officier van Justitie binnen, en kort daarna de Politierechter en de Griffier. Opvallend was dat het allemaal vrouwen waren. Ja, het was een Politierechter. Er was dus maar één rechter, geen drie. Toen ging de man die ons dingen had uitgelegd weg, en kort daarna kwamen de mensen voor de eerste rechtszaak binnen.

Het waren twee mannen, die allebei een advocaat bij zich hadden. De mannen hadden schijnbaar een verkeersruzie gehad die was uitgelopen in een vechtpartij. De Politierechter begon met het controleren van de gegevens. Volgens mij gaf ze daarna de Officier van Justitie het woord, want als ik me niet vergis hoort dat zo. Uiteindelijk is besloten de zaak aan te houden. Het blijkt gunstiger te zijn voor beide partijen. De zaak duurde zo’n twintig minuten. Van de tweede rechtszaak is dat helaas niet te zeggen.

De tweede rechtszaak waar we bij waren duurde zo’n anderhalf uur. Opnieuw waren er twee mannen. De een had een advocaat bij zich, de ander niet. Ik noem ze voor het gemak even meneer 1 en meneer 2. Meneer 2 had zijn advocaat bij zich. Hou je vast, want ik ga je nu proberen uit te leggen hoe het zit. Meneer 1 (dus zonder zijn advocaat) had een vriend, of een kennis (waarvan later na bleek dat die aanwezig was bij de rechtszaak). Die kennis is dus meneer A. Meneer A had iets kapot aan zijn auto, en meneer 1 zei dat hij het kon maken. Meneer 1 had nog een andere vriend, meneer 3. Meneer 1 was onder invloed van drank en/of drugs en was helemaal van de wereld. Samen met zijn vriend meneer 3 ging hij in de auto op weg naar meneer 2 (die in de rechtszaak zijn advocaat bij zich had). Uiteindelijk hebben meneer 1 en meneer 3 de auto aan meneer 2 verkocht. Wat er daarna gebeurde weet ik niet meer, maar het komt erop neer dat meneer 2 de auto naar de sloop heeft gebracht. 

Daarnaast was er nog iets. Meneer 1 (zonder zijn advocaat dus) had wat meer problemen. Naast dat hij dus een drank en ik geloof ook drugs verslaving had/heeft, is hij gezien met een nepwapen. Dat nepwapen is in beslag genomen. Dat probleem werd ook meteen in deze rechtszaak afgehandeld. Zo. Snap je het nog? Nadat het allemaal behandeld was, moesten we even de zaal uit zodat de Politierechter even na kon denken. Voor zover ik het nog weet, is besloten dat meneer 2 (met zijn advocaat) een geldboete krijgt, die hij in termijnen mag betalen. Of hij verder nog iets moest weet ik niet. Meneer 1 (zonder zijn advocaat) moet, voor zover ik me nog kan herinneren, een bepaalde tijd de gevangenis is. Daarnaast moet hij worden opgenomen in een kliniek.  Dan heb je nog meneer A, maar ik weet niet meer of hij zijn schade vergoed krijgt. 

En toen deze rechtszaak was afgelopen, eindigde daarmee ook ons bezoek aan de rechtbank. Na een vrij korte evaluatie konden we naar huis. Nu ik het zo bekijk, vond ik het erg leuk en leerzaam. Bedankt meneer Voncken en mevrouw Bartels!

En nu even iets compleet anders. Maar je gedachten los van de Rechtbank en verplaats ze naar de dagstart. Die heb ik volgende week woensdag, samen met een klasgenoot. We hebben de wereld artistiek, en omdat de meeste in onze coachgroep helemaal gek zijn op eten 😉 hebben we besloten iets te bakken. Een (of twee, ligt aan het aantal stukken die eruit gaan) appeltaart. En als dat niet kan appelflappen of pepernoten. Daar zit wel een prijskaartje aan, want we moeten alle ingrediënten zelf meenemen. Schijnbaar mogen we niet gebruiken wat in de keuken staat, want anders hebben degene die de keuken standaard gebruiken geen ingrediënten meer, vertelde een docente ons toen we ernaar gingen vragen. Helaas. Dat betekent dus dat we de ingrediënten moeten kopen, en ik heb het er net met mevrouw Theelen over gehad en er bestaat een kans dat ze vergoed worden door school. Dus, ik heb nu al zin in woensdag. Mmmmm….

Naast de dagstart heb ik nog verschillende Challenges, onder andere die van de gym. Ik heb er zojuist met mevrouw Theelen over gesproken. Mevrouw Theelen heeft gesproken met de “gymsectie” zoals ze dat zelf noemt. Over aanwezigheid, blessures, lesopbouw enzovoorts. De LO-docenten (LO staat voor Lichamelijke Opvoeding) staan open voor inbreng – workshops – van onze kant. Dus dat is in ieder geval positief. Als jij nog ideeën hebt, moet je dat maar even laten weten. 

Daarnaast is er nog het E-bike project, oftewel VTANE (Van Tweede Auto Naar E-bike). Daar heb ik gisteren bespreking van gehad. Even dat je het weet: deze Challenge is niet van mij, ik ben gevraagd om er aan mee te doen. We willen een promotiefilmpje maken voor de E-bike. 

En dan als laatste een andere workshop. 24 november is er een workshop waar ik heen ga. Ik zal de tekst die in de agenda staat even letterlijk knippen plakken. 

Samen denken in het kader van onderwijsinnovatie Inhoud van de sessie – wat kunnen de leerlingen verwachten? Het zou fijn zijn dat we via een energiegevende sessie met de leerlingen tot een footprint komen van het succes van Agora-onderwijs, zodat we deze kunnen meenemen in een verdere opschaling van Agora. Wat zijn de belangrijkste successen, wat moeten we blijven behouden voor succes en wat moet juist anders. Via de stem van de leerlingen kunnen we verder bouwen aan, wat inspireert hen en hoe kunnen we onze andere stakeholders enthousiasmeren om het succes van Agora voort te zetten, uit te breiden, aan te steken.

Dus, dat staat nog op de planning. En dan was het dit weer. BEDANKT voor het lezen en dan zie je mijn blog volgende week weer. 

 

Marieke blogt… Workshops

Weet je nog dat ik heb gezegd dat we Global Cyber Day hadden? Nee? Ja? Nou, het was heel leuk! Ik zal zometeen even vertellen hoe en wat. Weet je ook nog dat ik had gevraagd of het leuk zou zijn als ik vaker foto’s zou plaatsen? Volgens mij vinden jullie dat wel leuk, dus ik ga mijn best doen om vaker foto’s te plaatsen. Om te beginnen met de Global Cyber Day. 

20171027_122707

Dat kregen we te zien toen we binnenkwamen. Er waren drie mannen van KPMG die dingen kwamen vertellen. Over wat het beste wachtwoord is, dat je niet voor alles hetzelfde wachtwoord moet gebruiken en dat je je wachtwoord het beste regelmatig kan veranderen. Maar ook dat je moet oppassen met wat je deelt, met wie je dat deelt en (als er bijvoorbeeld meerdere mensen op de foto staan, die er niet al te geweldig opstaan) of je het leuk vind als iemand anders iets soortgelijks van jou deelt. We deden ook verschillende Kahoots (dat is een quiz die je kunt maken via internet). Helaas was de tijd te kort, want ik geloof dat we een deel van de presentatie niet hebben gedaan, en we konden een Kahoot niet afmaken. Er kwam namelijk nog een groep na ons, dus konden we helaas niet langer doorgaan. 

Dat is jammer, maar soms is het niet anders. Wat ook jammer is, is TED. Dat is dinsdag 7 november. Wij zouden er via school heen mogen, en  ik had me ook opgegeven. Totdat TED ermee kwam dat je minimaal 16 jaar moet zijn. En helaas ben ik dat niet. Dat vind ik echt jammer. Ik had graag meegewild. TED zou wel in het Engels zijn, maar goed, dat is alleen maar leerzaam. Kijk maar even op: https://www.ted.com/ . Ik geloof dat het dit is. 

Over dinsdag 7 november gesproken. Dan is er ook het bezoek aan de Rechtbank. Daar ga ik wel heen, gelukkig. Het lijkt me heel interessant. Enige minpuntje: het begint om 8.20 uur ’s morgens. Maar ja, je moet er wat voor over hebben. Er zit wel een klein voordeel aan. Omdat ze dinsdag ook naar TED gaan, is iedereen vanaf 11.30 uur uit. Wij zijn rond 11.00 uur klaar bij de Rechtbank. We mogen daarna naar huis. Het heeft ook weinig zin om dan nog naar school te gaan. Elk voordeel heeft zijn nadeel. 

Nu we het toch over voordeel hebben, volgende week is eigenlijk maar een kort weekje. Op woensdag is er studiemiddag, dus zijn we eerder uit. En dinsdag is ook maar een halve dag. Ik vind het eigenlijk wel prima. 😉 

De workshops die ik heb gevolgd zijn ook wel prima. Ik noem het nog steeds zo, want Inspiratiesessie…. Ik weet het, ik raak er ook wel aan gewend. Toch hou ik het voorlopig op workshops. :-)

Ik geloof dat ik al verteld heb over de workshop SFX- make-up. In ieder geval dat ik er naar toe zou gaan. Het was echt vet om te doen. Als eerste heb ik een gebroken nagel gemaakt. Daarna heb ik een nepwond gemaakt. Het was heel gaaf om te doen. Ik heb foto’s gemaakt, niet alleen van mijn ‘wonden’.

Let op! als je niet zo goed tegen (nep)bloed en/of (nep)wonden kunt, kun je deze foto’s maar beter overslaan.

Al moet ik zeggen dat ik ze niet zo heel eng vind, maar ja, ik heb een deel van die wonden gemaakt en weet dat het nep is. 

20171030_140542

Deze ⇑ heb ik gemaakt. Je ziet het alleen niet zo goed, maar het moet een gebroken nagel voorstellen. 

20171030_140558

20171030_143449

Deze ⇑ heb ik ook gemaakt.

20171030_143410

Dat dus. En, zijn ze niet práchtig? 😉  Nou, dat is dus wat wij doen op school. :-)  Een van de dingen van. 

Daarnaast heb ik nog een workshop Yoga gehad. Dat was ook zeer leuk om te doen. Echt. Daar heb ik alleen geen foto’s van, sorry. Volgende keer beter. 

Nou, naast die workshops gaan mijn Challenges nog gewoon door. Ik doe nu ook Nederlands via VO-Content. Dat bevalt me een heel stuk beter dan Studyflow, moet ik eerlijk zeggen. Vooral omdat ik de opdrachten maak in een Google Docs, zodat mijn voortgang niet zomaar kan verdwijnen. Ik heb ook de mogelijkheid om mijn dingen zelf na te kijken, hoewel er wel af en toe opdrachten tussen zitten die nagekeken moeten worden door een “docent”. Ik neem aan dat mevrouw Theelen dat wil doen. 

Bijna iedereen heeft in onze groep ook een keer een dagstart georganiseerd. Dat betekent dat het rondje weer opnieuw kan beginnen, dit keer in tweetallen. We moeten de dagstart organiseren in een bepaalde wereld, maar die krijgen we nog te horen. We hebben ook afgesproken dat iedere vrijdag, iedereen om de beurt, iets lekkers meebrengt. Dus wat dat betreft zitten we gebakken. 😉 

Er is iets wat nog moet gebeuren, en daarbij kan ik wel wat hulp gebruiken. We hebben het er laatst in de coachgroep over gehad, en zijn tot de conclusie gekomen dat het lokaal nog erg kaal is. Nu zit ik half voor het raam en half voor een muur. Heb jij enig idee wat ik kan doen? Laat het me even weten! 

En dat was het dan. Alvast een fijn weekend en tot volgende week!