Marieke blogt…bijna vakantie

Gisteren regende het heel hard. Vanzelfsprekend levert dat plassen op de weg op. Ik ging met de fiets naar huis, door de regen, en naast het fietspad ligt een busbaan. Er kwamen twee bussen voorbij. De voorste reed gewoon door, en een meter of twee voor ons reed de bus door een plas. Er kwam een golf water op het fietspad terecht. De tweede bus, die achter de eerste aanreed, minderde vaart, waardoor wij gespaard bleven. Zo zie je maar weer, er zijn ook mensen op de wereld die rekening houden met anderen.

Ja, van geluk kunnen we wel spreken. Ik vind het een mooi voorbeeld van rekening houden met je medemens en wilde het graag delen. Rekening houden met je medemens zit ook in het project PSW. Denk maar even na, we houden rekening met onze medemens door ze te helpen. Ja toch? Nou, goed nieuws over PSW: onze conceptversie is klaar! Jahaa, dat is al heel wat hè? Toen we die cake gebakken hebben, hebben we ook foto’s gemaakt. Die hebben we overgezet op mijn laptop. Vandaar heb ik ze gedeeld met mijn twee reisgenoten, en direct ook het document waarin we het zouden maken, en toen gingen we aan de slag. We waren dinsdag nog niet helemaal klaar, maar een van mijn twee reisgenoten heeft er thuis nog aan gewerkt waardoor we het woensdag aan mevrouw Theelen konden laten zien. De conceptversie wordt vandaag nog naar Helmie gestuurd voor feedback. Daarom heet het ook een conceptversie, want waarschijnlijk zullen we nog dingen moeten aanpassen. We kunnen niet in een keer alles goed doen, duhh!  😛

Wat je ook nooit goed kunt doen, zeg nooit nooit 😛 , is kunst maken. Er is altijd, echt waar altijd, wel iemand op de hele wereld te vinden die je kunst niet mooi vindt. Wat kunst met onze school te maken heeft? Nou, veel! Je kunt niet alleen doen en laten waar je zin in hebt, nou ja, bijna dan, er zijn ook genoeg creatieve workshops. Zoals ‘Art & Music’, de workshop die ik afgelopen vrijdag gevolgd heb. De workshop werd gegeven door mevrouw van Sprew, die zelf kunstenares is. We begonnen met een oefening op muziek, om de creatie in je op te wekken. Daarna hebben we tekeningen met krijt gemaakt. Er was bijvoorbeeld een oefening met cirkels. Dan moest je met twee handen tegelijkertijd, en met verschillende kleuren krijt, cirkels tekenen en achteraf vertellen wat je ervan vond. Ook hebben we tekeningen op muziek gemaakt. Waar deed de muziek je aan denken? Nou, dan zette je dat op papier. Dat hebben we twee keer gedaan, ik een keer met krijt en de ander keer met verf.

P1060382

De onderste tekening is van mij. Die ene met die zon en dat zand. Ik vond dat de muziek me daaraan deed denken. We hebben uiteindelijk ook de laatste veertig minuten een schildering met verf gemaakt. Die van mij zag er zo uit:

P1060391

Het was een erg leuke en gave workshop. Mevrouw van Sprew, bedankt!!

Helaas moest ik eerder weg vanwege de Challenge van meneer Fasen. Die is er weer, hoor! Er komen drie scholen. Drie! Goed hè? Een school komt uit Amersfoort, een uit Berlijn en de andere uit Frankfurt. Die uit Amersfoort was heel laat met zich aan te melden, (voor zover ik begrepen heb en meestal begrijp ik dingen heel goed 😉 ) dus hebben we besloten dat die school alleen vrijdag komt. Dan is het lustrum van Niekée, en omdat die school uit Nederland komt kunnen ze alles prima verstaan. Geen omkijken naar. Niet flauw bedoeld hoor! 😉

Dan zijn er nog twee scholen, die uit Frankfurt en Berlijn. We zijn hartstikke blij dat ze willen komen. Voor hen hebben we iets anders besloten: ze komen woensdag. Nee sufferd, niet drie dagen! 😛 Ze komen woensdagavond aan, blijven slapen bij gastgezinnen, (de kinderen, de leraren zoeken zelf een hotel in Roermond) en lopen donderdag de hele dag met ons mee. Daar hebben we onze handen vol aan. Na school, dus na kwart over twee en een evaluatie van de dag, gaan we nog iets doen. Dat staat nog niet helemaal vast, maar de escaperoom bij ons op school komt er weer, en we kunnen gaan midgetgolfen. Vrijdag is er een debat en natuurlijk het lustrum. Daarna gaan de drie scholen, die uit Amersfoort is er vrijdag ook, weer naar huis en hebben wij een te gek event, (soort van) georganiseerd.

Over dat event gesproken, volgende week donderdag is het natuurlijk vakantie. Je kunt dan van mij verwachten dat ik ga bloggen, maar dat doe ik niet. 😉 Want ja, na vandaag is het vakantie! Wiehoeoe!!  😆 Morgen hebben we lesvrij in verband met een studiedag. Helemaal geweldig!! Nou, dan de week na de vakantie is natuurlijk ons event. Je kunt verwachten dat ik dan ga bloggen. Dat doe ik ook, want ik ben van plan weer te gaan livebloggen. Net zoals op de #somldag17. Niet dat ik het dit keer met iemand overlegd heb, maar dat maakt niet uit. Ik ben groot, oud en wijs genoeg om dat zelf te bepalen. 😉 . Misschien ga ik ook wel wat dingetjes plaatsen op vrijdag, maar dat overleg ik wel even. Geen zorgen, het komt allemaal wel goed hoor.  😛

Dan is het enige wat ik voor de vakantie nog even wil delen is de dagstart van gisteren. Het was een presentatie over de Griekse Goden. Zoals Nyx en Oceanus. Het was heel interessant, en omdat de presentatie (van een Challenge) heel kort was, was het een snelle dagstart. Helemaal goed. Zo, als je me nu weer aan het werk laat gaan, ik heb zometeen coachgesprek. 😛

Fijne vakantie en tot de volgende keer!

Marieke blogt…korte dag vandaag

Heeeeeerlijk, vandaag zijn we eerder uit! Mini-vakantie zou ik het niet noemen, maar toch is het wel lekker: om kwart over twaalf klaar zijn met school. Ja, heel prettig, eventjes een middagje vrij. Dingen doen die je leuk vindt, of dingen die eigenlijk al lang af hadden moeten zijn afmaken 😛 enzovoorts enzoverder. En ja, na een hele drukke dag vind ik het ook wel prettig om een middagje wat voor mezelf te gaan doen.

Zo is er bijvoorbeeld een nieuwe Challenge waar ik aan mee doe: Van tweede auto naar E-bike. Het is de bedoeling dat we een script gaan maken. Er komt een kort filmpje over E-bikes en auto’s, waarin we willen laten zien dat het gezonder is om een E-bike te nemen dan een tweede auto. De Challenge is pas deze week begonnen, dus meer kan ik je niet vertellen. Helaas pindakaas.   😛

En dan de Challenge van meneer Fasen, mmja. Voor zover het mij nu duidelijk is komt er een school, met acht leerlingen. Wat helemaal precies de planning is weet ik niet, ik heb gisteren de stand-up gemist omdat ik een workshop had. Wat ik wel weet is dat er morgen weer een stand-up is, waar ik wel bij kan zijn, en dat ik dan hoor wat precies de bedoeling is. Dat betekent weer dat jij dat volgende week donderdag op mijn blog kan lezen.  😛

Zo, nou, dan hebben we nog PSW. Ik zou het bijna vergeten, omdat ik gisteren de vergadering daarvan heb gemist. Alweer een vergadering gemist? Jaha, ik weet het, maar toen had ik workshoppp!    😆 Wat er wel gebeurd is is dat we vandaag een afspraak voor dinsdag hebben gemaakt, zodat we dan kunnen beginnen met de instructie. Mevrouw Theelen neemt de camera mee zodat we de foto’s kunnen overzetten en direct daarna aan de slag kunnen.

Over die workshop waar ik het over gehad heb, en waardoor ik twee vergaderingen heb gemist  😉 , het was wel een hele leuke workshop. Meneer Damen, klasgenoot geweest van meneer King op de lerarenopleiding, kwam de workshop geven. Ik vond het echt vet interessant!! Vooral omdat ik schrijven echt heel leuk vind om te doen. Eerst werd ons uitgelegd wat een conflict, een setting en karakterisatie zijn. Nou, een conflict is iets waardoor iets gebeurt. Het hoeft niet perse een ruzie te zijn, waar je vast aan denkt bij het woord conflict, maar gewoon, iets waardoor of waarom het verhaal zich afspeelt. Een setting is de plaats. Welk land, waar of wanneer. En dan heb je nog karakterisatie, ofwel karakterisering, en dat betekent hoe je karakter(s) in elkaar zit(ten). Like, wat vindt het karakter leuk, waar houdt het van? Dislike, waar heeft het karakter een hekel aan, wat vindt het niet leuk? Motivatie, wat probeert het karakter te bereiken en waarom? Mankement, waar loopt het karakter tegenaan, wat zorgt ervoor dat het karakters (soms) in de problemen komt?

Nou, toen kregen we, we werden in groepjes van drie opgedeeld, drie blaadjes. Op een van de blaadjes stond karakter, op een andere setting en op de laatste conflict. Er stonden ook vragen op. We moesten eerst met z’n drieën een boek of film uitkiezen die we allemaal gezien hadden. Bij ons kwamen we uit op…tromgeroffel….Frozen. Ik had het blaadje setting. Is wereld anders dan de onze? Zo ja, wat is er anders? Nou ja, als je de film gezien hebt kun je dat even voor jezelf bedenken. Ik ga niet alle antwoorden hier opschrijven, nee zeg! Dan wordt het wel heel gemakkelijk! 😆

Toen we dat gedaan hadden, kregen we andere blaadjes. Nou, we mochten eigenlijk kiezen. Wij hadden op het ene blaadje ‘De Hobbit’ staan, en op het andere blaadje ‘Miss Peregine’s home for peculiar children’. Ik heb beide films nooit gezien, maar daardoor werd de opdracht niet moeilijker. Je moest gewoon een zin markeren die je het interessantst vond. Daarna moesten we iets verzinnen waardoor de werelden samen zouden kunnen komen. Uiteindelijk kwamen we eruit. In de ene film, Miss Peregrine’s home for peculiar children, moet Jake een raadsel oplossen en in de andere film, De Hobbit, moet een draak worden verslagen. Nou, je moet een raadsel oplossen om een draak te verslaan en je hebt de twee werelden gecombineerd. Tadaa!  😉

Daarna moesten we, met behulp van een schema, een karakter erbij verzinnen.

20170215_134358

Ons karakter was een tovenaar. En, je raadt het al, daarna moesten we er een verhaal mee maken. Om de beurt schreven we dan een zin op.

20170215_141313

Dit is ons verhaal geworden. Zo, en als je het nu niet erg vindt ga ik lekker genieten van mijn vrije middag!

Tot volgende week!

Mijn kind zit op Agora!

HERKENT U DIT? Zit jouw kind op Agora? Wat is dat voor school? Ze hebben toch nog geen leerlingen die een diploma hebben? Hoe zit het met het vervolgonderwijs? Durf jij dat aan? Om mij heen moet ik vaak uitleggen wat Agora nou precies inhoudt en vertellen waarom wij voor deze school gekozen hebben. Dat had ik zelf als ouder twee jaar geleden niet gedacht.

VEILIGE KEUZE IN GROEP 8. Het ‘ouderrooster’ van groep 8: Ouderavonden, adviesgesprek, meeloopmiddagen, open dagen, inschrijfformulieren. Lokkers op open dagen en meeloopmiddagen om leerlingen binnen te halen in een ‘krimpende’ markt. Keuze genoeg. Al een voorkeur op basis van verhalen van vrienden en bekenden, eigen ervaringen. En ook vraagtekens of dit alles nou echt weergeeft hoe het in praktijk werkt. En dan: in overleg met je kind kiezen en inschrijven op de inschrijfdagen. In ons geval viel de keuze uiteindelijk op een reguliere school met een bekend concept en bekend om haar structuur, overzicht en regels. Duidelijk in ieder geval. De keuze vooral van onze dochter, een verstandige en sociaal invoelende meid die goed kan aangeven wat ze wil. Kiezen voor een bekend systeem leek veiliger… toen!

DAN DE WERKELIJKHEID: Een schoolkamp waar ze het liefste meteen rechtsomkeer had gemaakt, zich niet meteen terug herkennen in ‘gelijkgestemde leerlingen’, een gemotiveerde start om te leren, snel doorzien van hoe ze moet plannen en hard werken. Een doorzetter. Maar zonder beloning. Die bestaat immers uit cijfers, niet uit beloning van de inspanning, de beloning van het onderweg zijn, het leren zelf. Je totaalscore van alle gemiddelden geeft aan of je ‘slim’ genoeg bent. Ik zie mijn dochter bikkelen en zich continu aanpassen. Als moeder krijg ik het gevoel dat er steeds ‘minder’ van mijn dochter overblijft hierdoor. Eigenlijk kan ze heel goed verwoorden hoe het beter zou kunnen, hoe het onderwijs meer bij haar zou aansluiten, hoe ze beter zou kunnen presteren. Maar praten op school over meer maatwerk levert niks op, daar is het systeem ook niet op ingericht. En eerlijk gezegd, ik had vaak net zo goed een andere taal kunnen spreken. Wat is het alternatief? Toch Agora, in dat gebouw met die kleurtjes? Is dat de juiste voeding voor haar, is dat iets wat aansluit? Ik kreeg er niet meteen ‘grip’ op toen ik er het eerst iets over hoorde zo’n twee jaar geleden, maar ik was wel nieuwsgierig! Maar nog onvoldoende moedig om te kiezen voor een ander systeem.

de wereld van verwonderingEEN OPEN MEELOOPMIDDAG OP AGORA zie ik als kans voor mij als moeder om een kijkje te gaan nemen. Ik neem contact op en mag aansluiten. Al bij binnenkomst  raak ik verwonderd. Ik voel mij uitgenodigd door de inrichting en de sfeer die er hangt. Ik vraag mij af waar deze school was toen ik naar de middelbare school toe ging? Ik weet zeker dat ik hiervoor gekozen zou hebben. Een gevoel van nieuwsgierigheid en ongeduld om te ontdekken! Een kennismaking van mijn dochter met Agora leidt tot hetzelfde gevoel bij haar en er komt een meeloopdag. ’s Middags als wij als ouders haar ophalen, herken ik haar al niet meer terug! Ze loopt er rond alsof ze er thuishoort. Erg enthousiast is ze en het duurt haar eigenlijk veel te lang voordat ze zich kan aanmelden en beginnen! Serieuze voorbereiding voor haar intakegesprek. Wachten op de terugmelding dat ze mag komen. En ondertussen netjes haar school afmaken en blijven bikkelen. Niet opgeven! Iets waar ik als moeder veel respect voor heb.

EINDELIJK IS HET ZOVER! Na de zomervakantie start ze met een groep van 110 leerlingen. In een nieuwe vleugel. Wennen… met alles. Niet alleen voor haar maar ook voor ons als ouders. ‘Ontscholen’ of ‘detoxificatie’ noemen ze dat! Wat doet ze daar nou de hele dag? Haar flarden van de dag laten vertellen helpt niet echt, zelf een kijkje gaan nemen wel. Ik dompel mijzelf in de ‘chaos’ op de tweede verdieping. Overdonderd. Er gebeurt van alles om mij heen en ik zoek naar de structuur. Verwarrend, totdat het me duidelijk word dat ik kinderen zie lopen als zichzelf. Kinderen die zich vrij voelen in hun uiting. Geen kuddedieren die je bij wijze van spreken ook een schooluniform zou kunnen aantrekken, maar individuen. Kinderen die al iemand zijn en niet iemand meer hoeven te worden. Iets dat terugkomt in de werkplekken waarvan er geen een hetzelfde is! Dat geeft mij opnieuw dat gevoel van verwondering, nieuwsgierigheid en ongeduld om te ontdekken. Ik zou er best een middag kunnen ronddolen. Ook al kan ik nog steeds niet precies vertellen wie nou wat aan het doen is.

HET REISGEZELSCHAP IS ER KLAAR VOOR! Datzelfde overkomt mij op de ‘celebration of departure’ middag in oktober. De afsluiting van de eerste zes kennismakingsweken. Het is verfrissend om te zien dat deze middag draait op de inbreng en acties van de kinderen. Ik ben trots als ik mijn dochter informatie zie verstrekken aan andere ouders over het programma! Een geheel andere ervaring dan die andere school waar het er meer georganiseerd aan toe ging, maar geheel geregisseerd van bovenaf. Ik zou me zelf nog wel willen inschrijven als leerling als ik de energie voel op die avond. Het wakkert het ‘challengegevoel’ aan bij mij als ouder. Ik begrijp alleen van Sjef Drummen dat ik me niet meer kan inschrijven gezien mijn leeftijd. Jammer! Gelukkig zie ik een dochter die blij is met haar keuze!

DE EERSTE OPBRENGSTEN VAN EEN HALF JAAR AGORA: ik zie mijn kind weer terug zoals het is, in haar kern! Eigen-wijzer, met meer zelfvertrouwen, en met een leerproces nu al in de eerste maanden waar andere kinderen pas na de diploma-uitreiking aan toekomen. Dit is waar ik voor wil kiezen voor mijn kinderen. Dat ze hun eigen ontwikkeling mogen doormaken en daarin begeleid worden. Met trots laten zien wie ze zijn. Begeleid door ons als ouders die hen aan de hand mogen nemen waar dat nodig is. Begeleid door coaches die inspelen op waar het kind zich bevindt en hen verder vooruit helpen. Niet door te onderwijzen, maar door te spiegelen en door te vragen. Zelf antwoorden te laten zoeken. Door verantwoord de wereld te mogen verkennen en daar niet mee te moeten wachten totdat het diploma binnen is. Een voorbereiding op het leven door ermee bezig te zijn. Ontwikkeling onderweg, net als Agora zelf nog.

ER IS NOG EEN HOOP TE DOEN VOORDAT AGORA ‘VOLWASSEN’ IS. De visie staat! De praktijk mag volgen! De eerste groep die een diploma moet gaan halen komt in zicht. En vanaf het begin verdubbelt het aantal leerlingen hetgeen behoorlijk wat eisen stelt aan de ontwikkeling van Agora zelf! Wij als ouders leren steeds beter ‘Agoriaans’. Maar, ik voel mij als ouder ook verantwoordelijk voor de keuze die we met onze dochter gemaakt hebben op een school die nog in ontwikkeling is. Dus stel ik vragen en ik geef mijn feedback. En ik word uitgenodigd om antwoorden te krijgen door middel van een gesprek. Ik kan zeggen dat ik onder de indruk ben van wat er allemaal achter de schermen gebeurt en ik ben ervan overtuigd dat dit de juiste dingen zijn die gebeuren. Ik weet zeker, dat deze informatie ook een groot aantal van uw vragen beantwoordt. En daar zit nou mijn challenge! Ik heb besloten om te gaan bloggen over wat er allemaal gebeurt op Agora, met mijn vragen als ouder als uitgangspunt! Graag hoor ik hieronder uw reactie en als u vragen voor mij heeft die ik mee kan nemen op mijn ontdekkingsreis als Agoriaanse ouder, ik hoor ze graag van u!  Maar voor nu… als iemand mij vraagt waar mijn kind naar school gaat dan zeg ik trots: Mijn kind zit op Agora!

Marieke blogt…en bakt een cake

Dit is er niet…Dat doet het niet…Iemand heeft geen tijd en er is altijd toezicht nodig. Heb je dat ook wel eens? Nou, voor het geval je dat nooit hebt, ik ga het even precies voor je opschrijven. Het gebeurde namelijk toen ik gisteren een cake ging bakken voor PSW. Mm ja, de cake is uiteindelijk wel gelukt. Het was heeeeel lekker!! 😆

Nou, voor gisteren hadden we de keuken gereserveerd. Tot zover ging het goed. Het ging ook goed toen we gingen kijken of alle keukenbenodigdheden aanwezig waren. Ook die waren er. Zelfs de ingrediënten stonden er nog, toen we gisteren gingen kijken. We hadden een Ipad en een fototoestel gekregen van mevrouw Theelen, dus dat liep ook lekker. We konden rustig alle ingrediënten fotograferen en daarna hadden we een weegschaal nodig. Juist, een weegschaal. Nu is de keuken van Niekée heel groot, weet je. Gelukkig hadden we al snel een weegschaal gevonden. Mooi, toch? Nou, totdat je erachter komt dat de batterijen op zijn…

En dan? Nou, dan zoek je toch gewoon een andere? Dat ging ook goed. Er stond een iets grotere weegschaal op een tafel. Alleen kregen we die niet aan. Mmm… ja, en dan? Meneer Coenen, die bij ons was in de keuken (om toezicht te houden zodat wij de keuken niet vuil zouden achterlaten), was met iemand in gesprek. Mijn reisgenootje ging al naar hem op zoek, maar daar waren we niet zo snel mee geholpen. Ik keek eens rond in de lades onder de tafel. Daar vond ik nog een weegschaal, precies dezelfde als de eerste, alleen dan wit. En deze deed het! Toen konden we dus weer verder.

Ingrediënten wegen, foto’s maken en het recept volgen. Dat ging eigenlijk ook best goed. Totdat we een mixer nodig hadden. En je voelt de bui al hangen, die was er niet. Grapje. Er was een mixer, echt een hele grote. We hadden dus ook een heeeel grote mengkom. Daar deden we dus de boter en de suiker in, en toen mengen. Maar helaas, de mixer kwam niet bij de bodem. En toen we dat, met meneer Coenen, opgelost hadden, kwam die niet door de boter heen. Uiteindelijk hebben we het maar met de hand gemengd. Daarna kwamen er zestien (!) eieren bij. We hadden ook een recept voor vier cakes. Toen die eieren er eenmaal onder zaten, was het zo… ja, geen idee… heel niet erg beslag-achtig. Maar toen het zelfrijzend bakmeel eronder kwam, samen met een lepel citroensap, werd het beter. Er zaten wel nog allemaal klontjes boter in. :mrgreen:

Daarna zetten we ze in de oven en hadden we pauze. Nou ja, ik tenminste. Mijn twee reisgenootjes waren al uit. Maar ja, het zijn eerstejaars hè? (Ik had dat rooster vorig jaar ook :-) ) Er was wel nog een reisgenootje, ook iemand uit de tweede, dat mij gelukkig kwam helpen. Nou, en toen we bijna uit waren, hebben we de cake uit de oven gehaald. Jeetje, dat rook zoooooo lekker!!  😛

Meneer Coenen heeft de cake uiteindelijk in de koelkast gezet. Bedankt, meneer Coenen. O, had ik al over de oven geschreven? Nee hè? Meneer Edelman, die ons geholpen had toen we gingen kijken of alles aanwezig was, had ons een oven gewezen. Toen ik die gisteren aan wilde zetten, wist ik niet hoe dat moest. Ik vroeg iemand van het personeel, een heel aardige vrouw, alleen weet ik haar naam niet. Zij wilde ons wel helpen, heel erg bedankt daarvoor! Dus toen hadden we gelukkig de goede oven aan gezet (de oven die ik aan wilde zetten bleek een stoomoven te zijn).

Vanochtend hadden we na de dagstart de cakes aangesneden. Of ja, uit het bakblik gehaald. Mevrouw Seegers was nu bij ons. En ja, wat doe je dan met vier cakes? Uitdelen in de klas! We hebben dus drie cakes uitgedeeld. En de vierde? Ja, die hebben we eerlijk verdeeld over degene die de cakes gebakken hebben. Of ja, het beslag gemengd ect. want de oven heeft de cake gebakken.  😉

Wel, over PSW geschreven, de Challenge van meneer Fasen. Die wás er. Was?? Juist, goed gelezen, wás.

Er heeft zich uiteindelijk één school met drie leerlingen aangemeld. Eén school! Van de elf! Nou ja, we zijn in elk geval blij dat de school uit Frankfurt graag wilde komen. Helaas is besloten dat er geen event meer gaat plaatsvinden, in elk geval niet op negen en tien maart. Het lustrum gaat wel door, maar ons event niet. Ik vind dit wel erg sneu, vooral voor ons als Team. We hebben zó hard gewerkt, zó veel dingen gedaan en zó veel geleerd! Ik denk dat het vooral zo hard aankomt, voor mijzelf, omdat ik geen rekening met deze optie heb gehouden. Ik had zelf altijd gedacht dat iedereen zou komen. Maar ja. We vragen nu of de school uit Frankfurt tien maart wilt komen. Als ze dat willen, mooi. Dan zien we wel weer wat er nog geregeld moet worden. En zo nee, helaas, heel jammer. Niks aan te doen. En nou maar hopen dat ze wel willen komen.  😀

Nou, ik heb ook nog naar Studyflow gemaild. Het antwoord:

Dankjewel voor je bericht. Studyflow Taal is nog volop in ontwikkeling en daardoor kan er inderdaad een enkele keer een fout instaan. Maar naast de fouten die vanuit ons er nog instaan, zijn er ook antwoorden die jij nog niet goed hebt. Zo hebben we allebei nog wat te verbeteren! Wij zijn druk bezig om de fouten eruit te halen en zijn altijd blij als mensen ons wijzen op foutjes, ook daar leren wij van en kunnen we doorwerken naar een perfect eindresultaat!

Nou, zo weet je dat ook weer. Over mailen gesproken, ik heb echt al een hele tijd geleden naar Gottmer gemaild. Maar daar is nog niks van teruggekomen, helaas. Ik weet niet, moet ik daar nou nog een keer naar mailen? Ik zal zien. Voor voorlopig ga ik weer aan het werk.

Tot volgende week!

Marieke blogt….kort deze keer

Mmmmmmm, geweldig, zo’n vrije dag! Vind je niet? Ik heb gisteren heel veel plezier gehad. Het is verbazend hoe snel een dag voorbij kan vliegen. Of juist hoe traag die kan gaan, dat kan natuurlijk ook. Vandaag vliegt echter, letterlijk bijna. Oké, niet té letterlijk! :-) Maar het is een drukke dag vandaag: Challenge van meneer Fasen, PSW, presentatie, bloggen…..Vandaar de titel ook. Ik heb een beetje weinig tijd en dus schrijf ik deze keer ook niet veel. Geen zorgen, wel genoeg om te schrijven over wat er gebeurt. :-p

Challenge van meneer Fasen. Zoals ik al geschreven had, of anders: bij deze, doe ik samen met iemand anders de Ontvangst en Gastvrijheid. Daar moet ook aan veel gedacht worden, weet je dat? Misschien wel, misschien ook niet. We moeten denken aan de ballonnenboog, rode loper, koffie, thee en vlaai, bewegwijzering enzovoorts enzoverder. Echt veel werk, als je het mij vraagt. Maar dat komt wel goed. Alleen de aanmeldingen lopen niet supervlot. Langzamer dan we gehoopt hadden. Veel langzamer.

Tot nog toe is er weinig. We werken momenteel aan de beantwoordingsmail van de school die wél gereageerd heeft. Die moet vandaag de deur uit, maar dat komt ook wel goed, geen zorgen hoor. Het is wel veel werk, of schreef ik dat al? :-p Nou, we gaan ook nog met mensen van onze school praten over tips en tops, of zij ons misschien kunnen helpen en of er misschien al dingen zijn die we niet meer hoeven te regelen. Altijd handig toch?

Over altijd handig gesproken, er is iets wat bepaald niet handig is. Studyflow. Dat is het programma waarmee we Nederlands en rekenen leren. Het programma is echter nog niet af. Een hoofdstuk (ik heb het hier over Nederlands) bestaat uit verschillende paragrafen, die ieder apart oefeningen bevatten. Als je alle paragrafen in een hoofdstuk voltooid hebt, kun je de hoofdstuktest maken. Die bestaat uit veel vragen, en naderhand kun je zien welke je goed of fout had. Je moet een bepaald aantal vragen goed hebben om door te mogen. Je ziet alleen niet de juiste antwoorden op de vragen die je fout had. Nu zijn er hoofdstukken die nog geen hoofdstuktest hebben. Dan krijg je de vraag: de hoofdstuktest zijn we nog aan het maken. Als je iets willekeurigs invult, telt ‘ie het fout en kun je zien wat je fout hebt. Het rare is dat je wel het goede antwoord kunt zien. En daarmee kun je de hoofdstuktest dan alsnog voltooien, zonder dat ‘ie eigenlijk bestaat. Snap je het nog? Nou, ik hoop dat Studyflow hier snel iets aan doet, want het is best wel vervelend.

Er is ook nog iets anders dat soms wel eens vervelend is. Het coachaantal. De werkplaats is bijvoorbeeld alleen nog dinsdag en donderdag open. Tsja, weining aan te doen. Maar voor het toezicht in de klas kan het wel eens vervelend zijn. Zo kun je bijvoorbeeld je coachgesprek niet altijd buiten de vloer houden, omdat iemand het allemaal in de gaten moet houden. Niet dat je een persoonlijke coach moet hebben die de hele tijd bij je is, maar soms wat extra toezicht zou fijn zijn. Soms, niet altijd hoor! :-p

Laten we het over vrolijkere dingen hebben. Zoals de presentatie van een reisgenoot. Haar, het is een zij ;-), presentatie ging over de opwarming van de aarde. Het was interessant, want we moesten zelf oplossingen verzinnen en daarna gingen we erover discussiëren. Ja, het was eigenlijk best wel leuk. Het duurde wel wat lang, maar dat heb je soms met presentaties hè? ;-p

Ow, wacht! Vergeet ik bijna over de workshop ‘Doe maar Dicht maar’! Oeps! Daar ben ik vorige week heen geweest, en het was ook heel interessant. Wist je dat een gedicht niet altijd hoeft te rijmen? Of dat je

soms

woorden

zo neerzet? Geinig hè? Daarna hebben we zelf ook gedichten gemaakt. Kortom, het was leuk. Bedankt mevrouw Bosman voor de workshop!

Met de film zijn we nog bezig, daar is nu niet veel nieuws om over te schrijven. Maar over de dagstart wel! Die van woensdag ging hartstikke goed! Ik vond het heel leuk. We kregen een letter en met die letter moesten we zo veel mogelijk woorden maken. De eerste letter was de I en de tweede letter de B. Je moest alle woorden bij elkaar optellen en in totaal had ik er negentien. Daarmee had ik gewonnen! Dat was eigenlijk wel geining om te doen. Hopelijk is de dagstart van volgende week woensdag net zo leuk! :-)

Over volgende week woensdag gesproken, dan ga ik bakken! Jaha, een heuse cake! Eigenlijk vier. Je raadt het al, of misschien ook niet: het gaat over PSW!! We hebben het recept gekregen en inmiddels is iedereen weer beter. Gelukkig. Alle keukenbenodigdheden zijn in de keuken, inclusief een koelkast. Duhhh….Maandag gaan we ingrediënten halen. En dan gaan we woensdagmiddag bakken. Mjammm… :-p

Zo, nu weet je wel alles. Als je het niet erg vindt, ga ik nu weer verder werken.

Tot de volgende week!!