Marieke blogt.. Tegels van Agora

Zo. Het is weer donderdag, tijd voor een blog dus. Ik hoop maar dat meneer Houben hem er op tijd in zet, anders lijkt het alsof ik niet op donderdag blog. En dat is wel zo. Mijn presentatie over vitamine ging goed, behalve dat op een gegeven moment de quiz die we gemaakt hadden uitviel. Ik wou klikken voor de volgende vraag, toen het scherm uitviel. Ik kon weer opnieuw beginnen met de quiz, die gemaakt was met kahoot. Alleen bleek dat de HDMI kabel het niet meer deed. Waarschijnlijk lag het aan mijn iPad, want op de iPad van het andere meisje, met wie ik de presentatie deed, deed ie het wel gewoon. En verder, ik moet hem nog evalueren. En de feedback krijgen van de kinderen die bij de presentatie waren. Die vulden een formulier in, dat stuurde ze op en kwam bij een coach. Dat moeten we nog terug krijgen. Over het algemeen ging het wel goed.

Ik volg nu die workshop, make a mark. Heel gaaf, alleen vind ik mijn eindresultaten wat minder mooi. Maar goed, dat is mijn smaak, en het gaat om de creativiteit. Morgenavond is open avond, op Niekee en ook op Agora. We gaan de boeken die we gemaakt hebben verkopen, om met de opbrengst iets creatiefs te doen. Het is alleen nog niet bekend wat. Komt nog wel. We hebben morgen om kwart over twaalf uit, en alle kinderen die morgenavond een actieve rol hebben worden ’s avonds op school weer verwacht. Ik weet nog niet hoelaat, maar oke. Komt wel goed. En woensdag, dan doen we dat weer, de boeken verkopen. Dat is de bedoeling. Dan hebben we Tegels van Agora. Dat is een boek dat door Jos Claessens is geschreven. Zoiets was het. Het is de bedoeling dat de schooldag dan later begint. Want het duurt tot half zes, en daarna is nog een borrel. Of in ieder geval dat je dan kunt napraten. We moeten dan iets maken zodat de mensen weten waarmee we bezig zijn. Net als op de Community Avond. Alleen was ik toen ziek, en weet ik ook niet wat ik zal maken. En daarbij heb ik ook geen project, alleen die workshop.

En vrijdag hebben we vrij! Niet deze, volgende week. Dat staat zo op de planning. En dan hebben carnavalsvakantie. Volgens mij hebben we niks met carnaval op school. Ik ben zelf ook geen carnavalvierder, dus.. Maar wel lekker, vakantie. Heb ik ook echt zin in. Nou, tot volgende week! Doei!!

OpenUniversiteit: ‘Agora maakt fundamentele onderwijsvernieuwing waar’

Agora in Roermond is een van de meest spraakmakende onderwijsinnovaties in Nederland. Agora biedt leerlingen van vmbo tot en met gymnasium persoonlijke leerroutes zonder vakken, lesrooster, cijfers, lesmethoden en rapporten. Jos Claessen, hoogleraar onderwijskunde bij de Open Universiteit, heeft deze innovatie op de voet gevolgd. Wat hij zag, hoorde en las is te vinden in ‘Tegels van Agora, verslag van het eerste jaar van een grensverleggende onderwijsinnovatie’ dat op 3 februari 2016 wordt gepresenteerd in Roermond.

Lees het hele artikel op de site van de Open Universiteit.

Marieke blogt.. gave workshop ‘make a mark’

Vandaag is het weer donderdag, en zit ik te typen met verf aan mijn hand. Dat komt omdat ik een hele gave workshop volg, namelijk make a mark. Ik ben zo slim om weer te vergeten hoe die vrouw heet, ik weet alleen dat ze in Duitsland woont, en Engels met ons spreekt. Niet dat ik dat altijd volg, maar er zijn genoeg mensen die het voor mij zo nu en dan eens vertalen. En gek genoeg begrijp ik meer dan ik denk. Vandaag hebben we kennisgemaakt. Op een gegevenmoment deden we het spelletje ik ga op reis en neem mee… Eerst zeg je je naam, dan wat je graag doet. I am (naam, die ben ik weer vergeten) and i like to swim. De volgende herhaalde dat, she is (naam) and she like’s to swim. (Ik weet niet of je het zo schrijft maar oke) en begon dan met zichzelf. I am (naam) and i like (iets wat je leuk vind) . En zo ga je verder. Daarna gingen we dingen tekenen. Eerst ons oor, toen onze neus en toen een tekening van iemand die model stond. Dat was lastig, want je mocht alleen naar het model kijken. Dus het eindresultaat was echt heel raar. Dan zat bovenaan het blaadje het hoofd, onderaan de benen, en ergens middenin de armen en het lijf.
Daarna gingen we aan de slag met boeken. We konden dobbelen, met dobbelstenen. Daar stonden nummers een tot zes op, en de andere a tot en met f. En dan kreeg je twee combinaties, die je kon volgen. Het hoefde niet, het mocht. Ik ging met mijn eigen creativiteit aan de slag. Ik haalde met een speciaal ding allemaal hartjes uit mijn boek. Daar ben ik nog mee bezig. De bel gaat bijna. Tot volgende week!

Marieke blogt.. samenwerking met PSW

Dit is de pagina over PSW wat (voor zover ik weet:) Pedagogisch Sociaal Werk betekent. Met Agora en mensen van PSW doen wij hier een project over. Of ja, eigenlijk kwam PSW ermee. Nou goed, het zit zo:

Wij kregen te horen, nou ja eigenlijk weet ik het niet meer precies, dat PSW een ‘project’ met ons wilde doen. Daarna konden we naar een informatieve diapresentatie kijken. Of ja, er kwam een mevrouw die werkt bij PSW en die heeft die diapresentatie gehouden. Als je dat leuk vond, moest je een email sturen naar een coach. Dat had ik dus gedaan, en na een tijdje hoorde ik dat ik mee mocht doen. Eerst was het dat maar een aantal mensen mee mochten doen, maar uiteindelijk mochten we allemaal meedoen. We zijn nu met vijftien geloof ik.

Onze eerste bijeenkomst, om het zo maar even te noemen, bestond uit allemaal bij elkaar komen, en luisteren wanneer we met de fiets zouden vertrekken naar PSW. Iedereen die met de fiets naar school kwam moest met de fiets, en iedereen die niet met de fiets kwam, ging met de auto. Lekker eerlijk he? Ja vond ik ook. Het was niet heel ver, en het ging ook niet anders.

En dus vertrokken we op de fiets naar PSW. Niet diezelfde dag he, maar een week later ofzo. Goed, waar was ik? O ja: En dus vertrokken we op de fiets naar PSW. Nou ja, niet waar mensen wonen, maar waar ze werken. Daar kregen we een rondleiding. Het was heel intressant. Toen we klaar waren gingen we weer naar school. O ja, bijna vergeten. We kregen ook nog een diapresentatie van iemand. Die legde iets uit over PSW en hoe het daar ging. En toen gingen we weer naar school. We zijn op school ook kort gefilmd. Je moest je leeftijd zeggen, naam en welke functie je graag zou hebben. Ik zou graag de mensen helpen met koken, enzo. Laat het technische gedeelte maar aan iemand anders over. Mij niet gezien. We hadden namelijk ook filmpjes gezien van de mensen die we gaan helpen, toen die aan het koken waren. Want daar gaan wij ze mee helpen, met koken.

We hebben ook een opdracht gekregen. Een paar weken later. De opdracht was: maak een filmpje, stripverhaal, fotoverhaal, of wat dan ook, dat mensen kunnen gebruiken bij PSW. En dan niet een filmpje over hoe je je boterham smeert, maar over hoe je kookt. Per mail kregen we twee recepten, een voor pannenkoeken en een voor wortelstampot. Ik koos voor pannenkoeken, wat bijna iedereen deed, en maakte foto’s van de verschillende stappen. Die zette ik in een documentje netjes op een rij, en plakte er tekst onder. Als een soort kookboek.
Toen we vorige week de bijeenkomst hadden, moesten we laten zien wat we ervan gemaakt hadden. Onze opdrachtgeefster was heel tevreden. Zoals ik al had geschreven, koos iedereen pannenkoeken. Ik had niet alles gezien, maar geeft toe: pannenkoeken is makkelijker dan wortelstampot. Vind ik dan, maar iedereen z’n eigen mening. Mijn opdracht was dus goedgekeurd, ik had ook niet anders verwacht. ;-). Er waren er wel een paar die zeiden dat het recept niet klopte. Maar daar had ik geen last van. Ik had me namelijk niet aan het recept gehouden. :-). We aten toen toch pannenkoeken voor die opdracht. Vandaar dat er op de foto met de kan melk geen 450 Ml in die kan zit maar 600.

Maar goed. Ook kregen we te horen dat we eens een keer bij die mensen thuis op bezoek gaan. Waar ze wonen, niet werken. Dat word op een dinsdag. Komt mij dat goed uit! Dan heb ik geen sport ofzo. Maar het word wel na school. Die mensen hebben overdag ook hun werk. Dus stelde die mevrouw voor om de schooldag om twaalf uur te laten beginnen en om zeven uur te laten eindigen. Maar dat staat nog niet vast, dat moet gebeuren in overleg met de school. Het lijkt me wel leuk om die mensen eens te ontmoeten.
Ik vertel, euhhhhh, schrijf meer zodra ik meer weet. Maar in ieder geval tot donderdag. Want vandaag is het maandag de 18 de. En donderdag is blogdag. Nu we het toch over donderdag hebben, dan is mijn presentatie over het project vitamine dat ik met een ander meisje nog doe.

Marieke blogt.. oeps donderdag blogdag

O shit! Jaja, mag niet schelden. Maar er mag zoveel niet. Ik wist dat ik iets vergeten was. En nu weet ik wat. Mijn blog! Heb ik vorige week nog benadrukt dat het donderdag blogdag is, vergeet ik het zelf. Ik kom er net achter, en laat ik vandaag niks weten om te schrijven. Ja natuurlijk heb ik aan mijn project gewerkt, heb ik gerekend en Engels gedaan. O ja, nu weet ik het: ik heb PSW gehad. Als ik me niet vergis staat dat voor: Pedagogisch Sociaal Werk. Je kunt er meer over lezen onder het kopje PSW. Er werd ons gevraagd, ergens vorig jaar, of we mee wilden doen met het project PSW. Er werd verteld dat we mensen met een beperking, gingen helpen met koken. De opdracht voor deze bijeenkomst was dat we een recept zouden verwerken in een door ons gemaakt kookhulpmiddel. Foto’s, filmpjes, tekeningen. Noem maar op. Ik had ervoor gekozen om foto’s te maken en de instructies erbij te zetten. Simpelweg omdat ik geen zin had in filmen, en omdat ik iets anders wilde doen dan dat. Nu zijn er cliënten die niet kunnen lezen, maar de plaatjes zijn duidelijk genoeg. Onze opdrachtgeefster was heel tevreden over ons. Voor de volgende bijeenkomst is niks gepland, voor zover ik weet. Ik weet alleen dat we nog een keer bij die mensen op locatie op bezoek gaan. Er word de volgende bijeenkomst wel ‘geoefend’ hoe we contacten met die mensen kunnen leggen. Wat we wel en niet kunnen zeggen. Zo, weer een dag beschreven uit het leven van iemand op agora. Tot volgende week!

Marieke blogt.. donderdag blogdag

9 januari
Zo. Vanaf vandaag is donderdag mijn vaste blogdag. Dus onthoud:
DONDERDAG BLOGDAG.
Sorry, dat moest effe. Maar misschien onthoud je het dan beter. Ik heb niet echt een reden waarom het donderdag is, maar het klinkt leuk. Vandaag is het 9 januari. Ik heb niet echt veel nieuws. Nou ja, behalve dan dat ik volgende week vrijdag, 15 januari, mijn presentatie moet doen over vitamine. Nou ja moet, het staat op de planning. En anders schuiven we het nog op. Ik doe het namelijk samen met een meisje uit mijn klas. Het is de bedoeling dat we eerst wat vertellen over vitamine, een beetje info geven en zeggen waarom we het gekozen hebben. Daarna is er een quiz. Die moeten we nog maken. Als we de presentatie gegeven hebben, gaan we evalueren over hoe we, of als je alleen werkt je, het project vonden en wat we ervan geleerd hebben. Dat schrijven we op en dan zijn we klaar. Dan begin je een nieuw project. En zo ga je door. Het duurt langer dan je denkt.

Maar over dat presenteren, we zijn al lang met dit project bezig. Ik weet niet hoe lang, maar het moet dus snel af. Anders duurt het te lang. En dan krijg je er ook niet zoveel zin meer in. Dan is het van: ‘Moet dat nog?’ Dus als je een project doet, doe er niet te lang over.

En onthoud: donderdag blogdag. Iedere week een nieuw stukje.

*met uitzondering van vakantie’s. Dan blog ik niet. O ja, ik kan ook weleens meerder stukjes schrijven.. Als er iets is wat niet kan wachten tot donderdag ofzo. Of als ik zin heb om mijn ervaring te delen.

Marieke blogt.. gelukkig nieuwjaar

Januari
Allereerst een gelukkig nieuwjaar! En de beste wensen voor 2016. Het is nu januari, de eerst maand van een nieuw jaar. Soms sneeuwt het, andere jaren niet. En z’n jaar is het nu. Het sneeuwt niet, is niet zo koud dat je 2 broeken, een vest en een jas moet dragen. Nou ja, het is soms wel koud, maar ik heb nog niet gemerkt dat het vriest. Oke, een keer waren de ruiten van de auto een beetje beslagen, maar dat wil nog niet zeggen dat het vriest. En sneeuwen heeft het ook nog niet gedaan. Nou zeggen ze vanmorgen op het nieuws dat het sneeuwt in het noorden. Bij ons in Roermond dus niet. Goed goed, het heeft een keer gesneeuwd. Natte sneeuw. Maar dat noem ik geen echte sneeuw. Je kunt er geen sneeuwpop mee maken en je kunt er geen sneeuwballengevecht in houden. Dus, het heeft nog niet gesneeuwd. Maar goed, misschien komt dat nog. Laten we dat hopen.

Marieke blogt.. Roermond 2090 een terugblik

Roermond 2090
Welkom op de pagina over Roermond 2090. Hier vertel ik wat het inhoud, wat we doen en hoe ik ervoor sta.

Een paar weken geleden kregen we te horen dat de Gemeente Roermond een project had en dat graag met Agora wilde uitvoeren. Onze eerste gedachte was: ‘O nee, daar heb ik echt geen zin in.’ Dat is het meestal, en acheraf valt het wel mee. Dat is met dit project ook. Het valt achteraf wel mee, als je er eenmaal mee bezig bent. We kregen te horen dat we naar het gemeentehuis zouden gaan, om meer uitleg te krijgen.

We gingen dus naar het gemeentehuis, de dag weet ik niet meer. Lekker handig. Het duurde even voor we binnen waren, daarna gingen we naar de raadszaal. Een paar kinderen zaten in de tribune, de rest zat in de zaal zelf. Ik zat op de tribune. We kregen een filmpje te zien, op een scherm boven ons. Gewoon het tv-formaat. Daarna kregen we iets te drinken, en gingen we weer terug naar de klas. Ik snapte het niet helemaal, maar het werd in de klas nog een keer uitgelegd.

Toen moesten we kiezen in welk onderdeel we aan het project wilden deelnemen. Deelnemen was verplicht, dat wel. We konden kiezen uit: Stadsgids, Ruimtelijke ordening, Bouwkunde, Binnenhuisarchitectuur en Cultureel Erfgoed. Ik koos voor Stadsgids. In het begin zat ik er alleen, toen kwamen er nog 4 meisjes. We kregen uitgelegd dat we een soort boekje moesten maken, met info over de stad. Uitendelijk hebben we ons opgedeeld, in 2 groepen. Een van 2 en een van 3. Ik maak samen met nog een ander meisje en ouderwetse stadsgids, de rest maakt een app. Zo hebben we twee eindproducten. Nu maar hopen da het lukt. Komt wel goed.

Nu is het 4 januari, de eerste schooldag na de kerstvakantie. We hebben ons project afgerond door het te presenteren aan de wethouder.

We werden in rondes verdeeld, ik zat gelukkig in ronde 1. Eerst maakten we de zaal klaar, toen begonnen we met presenteren. Er zaten meerdere groepjes in een ronde. Ik was als een na laatste aan de beurt. We hadden niks afgesproken, we hadden gewoon geïmproviseerd. Het ging best goed. Nadat we gepresenteerd hadden gingen we evalueren met een coach. Ik was blij dat de wethouder zei: ‘Ik ben bij dat er ook mensen zijn die denken dat er in 2090 nog boekjes zijn.’ Daarna gingen we terug naar school.

Toen was ons project afgerond. Het is alleen jammer dat we niet weten wat de wethouder, en/of de gemeente ermee gaan doen. Want dat wil ik wel eens weten. Wij horen dat we een project moeten doen, het moet dan en dan af zijn, presenteren en klaar. Wat heeft dat voor nut als we niet weten wat ze ermee gaan doen? Ik wil dat graag weten, maar helaas weet ik dat niet. Ik zal het schrijven als ik het weet.